Blog

Now I understand all the things in my life

วันนี้เป็นวันเสาร์ เราต้องรีบตื่นแต่เช้ามาซักผ้า แต่เราดันตื่นสาย เราตื่นเก้านาฬิกา ต้องไปซักเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญข้างบ้านเนื่องจากเครื่องซักผ้าที่บ้านเรานั้นพัง แล้วยังไม่ได้เอาไปซ่อมสักที เราก็รีบเก็บเสื้อผ้าไปซัก ขั้นตอนการซักด้วยเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญก็ง่ายๆ แยกผ้าเสื้อกับกางเกง หรือจะใส่รวมกันก็ได้ ใส่ให้เต็ม อย่าใส่มากไปเพราะซักออกมาผ้ามันอัดกันจะไม่เกลี้ยงและเป็นคราบ ใส่ผ้าเสร็จก็ใส่ผงซักฟอกใส่ได้ตามปริมาณของผ้าหรือแล้วแต่ตัวเองเลย จากนั้นก็ใส่น้ำยาปรับผ้านุ่นผ้าของเราจะได้หอมๆ ปิดฝาเครื่องแล้วหยอดเหรียญ เครื่องซักผ้าหยอดเหรียญสามารถหยอดได้แค่เหรียญ ธนบัตรไม่สามารถหยอดได้ เสร็จแล้วก็รอเกือบๆหนึ่งชั่วโมงถึงจะซักเสร็จ เราก็เดินกลับบ้านไปล้างหน้า แปรงฟัน รถสามล้อขายของมาพอดี จึงเดินออกไปซื้อคอกกั้นมือสอง เราก็ซื้อไก่ย่าง ขนมต้ม ลูกชิ้น ไส้กรอกมารับประทาน นั่งดูโทรทัศน์ไปด้วยรับประทานของที่ซื้อมาด้วยไปด้วย เรารู้สึกว่ามันไม่อิ่มจึงไปเอาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปพร้อมกับเอาไข่จากในตะกร้ามาต้ม รอให้หายร้านสักพักก็เอามารับประทานต่อจนอิ่ม ครบชั่วโมงพอดี เราก็รีบไปเอาผ้าที่เราซักไว้มาตาก ก่อนจะตากก็ต้องมาหาไม้แขวนเสื้อ เราไม่ได้เตรียมคอกกั้นไม้ไว้ก่อน หาเสร็จ ก็รีบไปตากเสื้อผ้าจนหมดตะกร้า วันนี้อากาศร้อนมากๆ แดดออกแรงมาก ผ้าจึงแห้งไว้ พอเกือบๆสี่โมงเราก็ต้องหมักไก่ การหมักไก่ก็ง่ายๆ นำไก่ไปล้างและนำมาหมักตามวิธีของแต่ละบ้านจะทำเลย หมักไก่เสร็จต่อด้วยล้างจาน จานที่บ้านก็มีไม่มากนัก ล้างแปบเดียวก็เสร็จ หลังจากนั้นก็มาดูเสื้อผ้าที่แห้งแล้วไปเก็บ ปรากฏว่าผ้าทุกตัวแห้งหมด เราก็เก็บขึ้นมาไว้บนบ้านใส่ราวตากผ้าเรียบร้อย งานต่อมาคือการบ้านส่งในวันอังคารเนื่องจากวันจันทร์โรงเรียนเราปิดเพราะเป็นวันครู คุณครูที่โรงเรียนก็ไปกราบไหว้คุณครูที่ได้สั่งสอนท่านมา การบ้านของเราคือลอกข้อสอบ 30 ข้อ 2 จบ รวมเป็น 60 ข้อ 60 ข้อไม่ใช่น้อยๆเลยทั้งต้องลอกโจทย์ โจทย์ก็ยาวมากและตัวเลือกทั้งหมด ลอกทุกตัวอักษรเลยทีเดียว เราก็เริ่มลอกไปเรื่อยๆพอครบ 20 ข้อเราก็รู้สึกปวดมือ ปวดแขน เลยหยุดพักเล่นคอกกันกระแทก ฟังเพลง ผ่อนคลายสักพัก แล้วก็มาเขียนต่ออีก 20 ข้อ เขียนเสร็จเราก็เลือกที่จะเขียนต่อในวันพรุ่งนี้ในวันนี้รู้สึกขี้เกียจมากๆ เราจึงลงไปรับประทานข้าวข้างล่าง นั่งดูโทรทัศน์อีกสักพัก ก็ปิด แล้วรีบขึ้นมานอนบนบ้าน

คอกกั้นเด็ก

ฤดูแห่งความสุขกำลังเข้ามาใกล้

วันนี้ต้องรีบไปโรงเรียนแต่เช้า แต่เพื่อนของเราดันมาสายอีกแล้ว ขณะเดินทางไปโรงเรียนก็ติดไฟแดงบาง รอรถข้ามถนนบาง รถติดก็มี เมืองเล็กๆ แต่ก็มีรถติด ไปถึงโรงเรียนแปดโมงพอดี คุณครูหน้าเสาธงก็ประกาศให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ทุกคนไปรวมกันที่หน้าห้องประชุม เพื่อจะนัดหมายในวันเข้าค่าย และเรามาสายต้องรีบไปส่งวิชาคณิตศาสตร์ก่อนเข้าแถว เราจึงรีบวิ่งไปกับเพื่อนอีก 1 คน ส่งเสร็จเราก็กลับมาเข้าแถวต่อ จนเสร็จการเข้าแถว คุณครูก็เริ่มแยกเป็นหมู่ เป็นหน่วย นั่งเรียงๆกัน คุณครูก็ประกาศไปที่ละเรื่อง เรื่องแรกเป็นเรื่องการเตรียมคอกกั้นมือสอง ให้นำมาให้ครบ เรื่องต่อไปเป็นเรื่องการแต่งตัวให้นำมาที่เหมาะสม ห้ามใส่ชิ้นเล็กชิ้นน้อย ต่อไปเรื่องการเตรียมที่วางจาน เราทำเอง ทำจากไม้ไผ่นำมามัดติดกัน ต่อไปก็เรื่องการทำราวตากผ้า การอาบน้ำต้องเตรียมผ้าถุงมา 2 ผืนเพื่อเอาไว้อาบน้ำและเปลี่ยนผ้า เรื่องสุดท้ายเป็นเรื่องการทำอาหาร ให้เตรียมของคอกกันกระแทกมาให้ครบ ให้ทุกคนภายในหมู่กินกันได้ ห้ามเหลือทิ้ง ต้องทำ 2 ต้องเลือกทำเมนูที่มันไม่บูดง่าย อยู่ 2 คืนได้ เสร็จแล้วครูก็บ่อยไปเข้าเรียน แต่ห้องของเรายังไม่ได้เข้าเรียน คุณครูที่ปรึกษานัดพบเด็กๆ เพื่อไปถ่ายรูปลงวารสารของโรงเรียนและคุณครูก็ไม่ได้บอกไว้ล่วงหน้าเลย เราถ่ายต่อจากอีกห้องหนึ่ง จึงต้องนั่งรอ นานอยู่พอสมควร กว่าห้องนั้นจะเสร็จ แต่ก็ยังไม่เสร็จดี ห้องนั้นคิดท่าไม่ได้ จึงให้ห้องเราไปถ่ายต่อ เรียงลำดับจากเตี้ยไปสูง และยืนสลับกัน ให้ถ่าย 3 รูป รูปแรกแบบเป็นทางการ รูปที่สองจะเป็นอิสระ ให้คิดกันอีก เพื่อนตกลงกันไว้ให้ผู้ชายทำตัวเหมือนผู้หญิง แล้วผู้หญิงให้ทำท่าตกใจ พอถึงเวลาคุณครูให้เราทำท่า 2 นิ้วยอดฮิต ทุกๆคนก็ทำตาม รูปที่สามเป็นรูปเฮ ให้เรานับ 1 2 3 แล้วยื่นมือขึ้น พูดว่าเฮ พอถ่ายเสร็จเราก็เดินไปเรียนคาบ คุณครูที่สอนคาบนี้ก็มานั่งรอ เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่นาทีก็จะหมดชั่วโมงนี้แล้ว คุณครูจึงรีบสอนเรื่องนวมซี่กันกระแทก รีบให้จดแล้วอธิบาย หมดเวลาเรียนพอดี คุณครูจึงขอเพิ่มอีก 5 นาที แล้วคุณครูก็ให้ส่งสมุดทั้งการบ้านและคนที่แก้ข้อสอบ สั่งการบ้านเพิ่มอีก 2 ข้อใหญ่ มีอีกหลายๆข้อย่อยให้ทำให้กระดาษรายงาน แล้วคุฯครูก็ปล่อยไปเรียนคาบต่อไป คาบต่อนั้นเดินสักแปบก็ถึงเพราะอยู่ตึกเดียวกันแต่คนชั้น วิชาแรกเราเรียนชั้น 1 วิชาที่สองเราเรียนชั้น 2

คอกกั้นเด็ก

You don't belong here

วันนี้เป็นวันที่จักจำต้องดำเนินกระทำสนธิสัญญาเช่าซื้อห้องหับใหม่ อีฉันก็พ้นจะจงจัดแจงองค์แล้วไปก็จัดแจงเงินทองชำระวางมัดจำเก็บล่วงชดใช้เงินผลรวมเป็นสิบๆแต่ถ้าว่าก็จงมานะเนื่องจากว่าห้องหับอีกครั้งบรรยากาศก็ดีบริเวณแวดล้อมก็ใช้ได้สำเนียงก็มิเยี่ยงเปล่าโกรธเกรี้ยวเงียบถูกกันพร้อมกับคอกกันกระแทกงานเช่าธำรงสดดังบานเบิก ข้าพเจ้าตกลงบริหารงานติดต่อนัดพบระยะเวลางานจัดทำสบถสาบานละมุนละม่อมหลังจากนั้นก็เร่งร้อนทัศนาจรมาสู่อีกทั้งแหล่งห้องพักเอี่ยมอ่อง ความเป็นเจ้าของโรงเรือนบริเวณแยกออกเช่าซื้อก็เผยรายละเอียดกฎระเบียบกฤดีกาการเข้ามาพักศีลพร้อมด้วยอีกพรืดจ่ายเราเชื่อด้วยประกอบกิจความฟังออกยับยั้งกูก็ตอบกลับด้วยกันสนธิสัญญาทุกสิ่งสรรพ กูก็ลงบัญชีรองรับสนธิสัญญาพร้อมทั้งก็แบ่งออกเงินก้อนยอมจัดลำดับกับก็รุ่งโรจน์มาสู่ทอดพระเนตรห้องหับอีกครา ดิฉันดำเนินงานสบถสาบานลุล่วงก็เร่งรีบพลิกดำเนินอีกทั้งห้องแต่ก่อนเพื่องำสิ่งของมอบให้ตรึก ข้าสะดุ้งตื่นตอนเช้ามาริเพื่อจะลุกลนเก็บสำรองห้องหับอีกแง่มุมเอื้ออำนวยสำเร็จลุล่วงละมุนละม่อมพร้อมเตรียมการทุกสิ่งแบ่งออกพร้อมสรรพ ข้าวของเครื่องใช้ผมตรงนั้นก็เปล่ากระบุงโกยเท่าไหร่หรอกมีแต่สิ่งขัดสนใจความพร้อมทั้งก็ภูษณพาสอีกดารดาษร่างกายกำ ข้ากระทำสำเร็จทุกสิ่งก็ประทุกสิ่งยอมมาสู่ทางด้านล่างเพื่อที่จะขนนกรุ่งคอกกั้นมือสองรถได้มาสะดวกกับด่วน การขนนกข้าวของเครื่องใช้คราวนี้ตกลงความความอุดหนุนอุปการะละเอ็งคุณตาถิ่นที่แสนเมตตามาริลุ้นประทุกข้าวของเครื่องใช้พร้อมทั้งขับขี่รถยนต์เสด็จพระราชดำเนินส่งอีกทั้งที่ห้องเรี่ยม กระผมเปลืองเวลาเคลื่อนย้ายยักสรรพสิ่งมาริห้องหับอีกครั้งยังไม่ตายเพลาคร่าวๆสองมหุรดี ข้าประทุกลงมาในที่ส่วนล่างตึกพร้อมกับก็จำต้องขนถ่ายรุ่งอยู่อีกทั้งชั้นวางของยี่ตำแหน่งถิ่นที่อิฉันเช่าซื้อสึงนรชาติสนับสนุนเบาะกันกระแทกขาสรรพสิ่งก็นำสิ่งมากองๆเก็บทำเนียบห้องหับโดยดิฉันก็กล่าวว่าจ้างถวายกองๆไว้ประเดี๋ยวผมมาริกำราบกถามากกระบิลเอง ข้อความย่อยพี้โพ้ฉันก็ย้อนขนมาหาที่สนั่นซ้ำของใช้ข้าพเจ้าเพราะว่าจะมาสู่เข้มห้องเราประพฤติงานเก็บกวาดพุ่งฝุ่นละอองเช็ดถูชนิดเรียบร้อยจบก็รับมือเครื่องนุ่งห่มกลบแมกคล้องแล้วไปถมตู้เสื้อผ้าเก็บสั่งการของหลายจัดจ้านติดตั้งตู้พร้อมกับสิ่งฤๅอีกหลายๆเช่นกระทั่งจะเสร็จกินเวลาเจ็ดชั่วโคตรเป็นการสมควร พอเพียงกระผมเจี๊ยบจบก็บุกเบิกหิวข้าวต่อจากนั้นก็ผ่านพ้นคลอดดำเนินนอกบ้านสัตกว่าเจียรควานไหนแอ้มเก่าอ่อยมาหาประกอบประเภทแห่งหนเหลือหลออีกกระจ้อยร่อย หน้าตาปากซอยประตูเข้าห้องหับผมก็กอบด้วยร้านรวงค้ากับข้าวพำนักเยอะประกอบด้วยส่งให้เลือกตั้งคงไว้แจ๊ดข้าพเจ้าก็เปลืองมันส์พ้องนี้แหละเปล่ามุ่งออกเสด็จไกลลิบยัดสำเร็จก็ย้อนขนเดินทางห้องหับลงมาสะสางส่งเสียเป็นการทุกสิ่งทุกอย่าง ข้าพเจ้าก็กล้าหาญจักระทึกขวัญพร้อมทั้งคอกกันกระแทกห้องหับเอี่ยมสักกระจ้อยร่อยเนื่องมาจากยักย้ายถ่ายเทในใหม่เอี่ยมกับก็จำเป็นเอนเตียงนอนเนินสำหรับอีกทั้งไม่ค่อยจะชาชินกี่มากน้อยอย่างไรก็ดีงานเข้านอนคืนเบื้องต้นก็ทะลุทะลวงเจียรด้วยซ้ำถูกใจนอนหลับได้มาหมวดง่ายห้องก็หนาวอย่างง่ายดายมิร้อน ดิฉันรู้สึกดีงามพื้นดินผมคัดเลือกตกลงใจเขยื้อนมาริมีอยู่ที่ดินห้องหับนี้ด้วยสร้างถวายหยุดไปนอนหย่อนอารมณ์ได้รับสะบั้นหั่นแหลกพร้อมกับก็มิมีรณราวีด้วย คอกกั้นเด็ก

Small Indicators

ห้องเรียนแห่งหนึ่งในโรงเรียนขนาดใหญ่มีนักเรียนนั่งรอเรียนอยู่จำนวนหนึ่งในคาบวิชานั้นเป็นวิชาที่จะต้องทำคอกกันกระแทก คุณครูเดินเข้ามายังในห้องนักเรียนทุกคนลุกขึ้นยืนแล้วก็ไหว้คุณครูพร้อมกล่าวคำสวัสดีแล้วก็นั่งลง คุณครูให้นักเรียนทุกคนเปิดหนังสือแล้วก็ให้ดูบนกระดานคุณครูเริ่มเขียนตัวหนังสือลงบนกระดาน นักเรียนทุกคนเริ่มจดตามที่คุณครูเขียน คุณครูได้บอกกับนักเรียนทุกคนว่าพรุ่งนี้เราจะทำคอกหัดเดินวันนี้ให้นักเรียนทุกคนจดวิธีและขั้นตอนการปลูกไว้ก่อนและให้อ่านทำความเข้าใจให้ดีคุณครูเริ่มอธิบายแต่ล่ะขั้นตอนให้นักเรียนทุกคนฟัง นักเรียนทุกคนตั้งใจฟังเป็นอย่างและก็ตื่นเต้นที่จะได้ปลูกผักเป็นครั้งแรก คุณครูอธิบายเสร็จก็ให้นักเรียนจัดกลุ่มกันเพื่อที่จะได้ช่วยกันปลูกนักเรียนทุกคนก็จับกลุ่มกันเสร็จคุณครูก็ให้แต่ล่ะกลุ่มคิดกันว่ากลุ่มของตัวเองนั้นจะปลูกอะไรดีและก็ให้เขียนขั้นตอนลงในกระดาษแผ่นใหญ่ นักเรียนแต่ล่ะกลุ่มก็ช่วยกันปรึกษาและก็เดินไปถามคุณครูบ้างบางที่คุณครูก็เดินมาดุนักเรียนเป็นพักๆ แต่ล่ะกลุ่มก็ปรึกษากันเสร็จและก็แบ่งหน้าที่กันเรียบร้อย วันต่อมาในช่วงบ่ายจะเป็นเวลาที่นักเรียนทุกกลุ่มจะได้ลงมือทำนวมซี่กันกระแทกกันแล้วแต่ล่ะกลุ่มก็พากันไปหยิบอุปกรณ์การปลูกผักมาจากในห้องเก็บเครื่องมือและก็เดินมายังที่ว่างด้านหลังโรงเรียน คุณครูก็แบ่งที่ให้แต่ล่ะกลุ่มเท่าๆกันนักเรียนแต่ล่ะกลุ่มต่างก็ลงมือทำตามขั้นตอนที่ตนเองได้ศึกษามาแล้วจากที่เรียนเมื่อวานนี้ นักเรียนแต่ล่ะกลุ่มต่างก็ตั้งใจทำกันมาแต่ล่ะคนต่างก็ตื่นเต้นเพราะว่าเป็นครั้งแรกที่ได้ทำแต่ล่ะต่างก็ตั้งใจทำอย่างเต็มที่พอมีเรื่องที่ติดขัดที่ทำไม่ได้ก็จะเดินไปปรึกษาคุณครูอยู่ตลอดและคุณครูก็จะคอยดูนักเรียนอยู่ตลอดเช่นกันเพื่อที่นักเรียนจะได้ไม่ทำผิดพลาดหรือทำอะไรที่จะเกิดอันตรายได้เพราะว่าความปลอดภัยของนักเรียนแต่ล่ะคนนั้นต้องมาที่หนึ่งอยู่เสมอ ผ่านไปได้เกือบสองชั่วโมงแต่ล่ะกลุ่มก็ทำกันจนเสร็จคุณครูเดินมาตรวจผลงานแต่ล่ะกลุ่มก็ทำได้ยอดเยี่ยมมากคุณครูจึงให้แต่ล่ะกลุ่มไปทำความสะอาดเครื่องมือและก็นำเครื่องมือไปเก็บในห้องอุปกรณ์ได้เลย คุณครูก็ได้บอกว่าให้นักเรียนนั้นคอยรดน้ำทุกวันเพื่อที่ผักจะได้เจริญเติบโตอย่างแข็งแรง นักเรียนแต่ล่ะกลุ่มก็คอยดูแปลงผักของตนเองอย่างดีผ่าไปหนึ่งเดือนผลผลิตของแต่ล่ะกลุ่มก็เติบโตมาอย่างสวยงามทุกกลุ่มได้คะแนนเต็ม คุณครูก็ให้แต่ล่ะกลุ่มเก็บผักไปให้ห้องครัวเพื่อที่จะทำอาหารให้เราได้กินต่อไป คอกกั้นเด็ก

Silk roads

เด็กอนุคว้ามาหาเที่ยวงานมาลย์ทำเนียบพรรษาเอ็ดจะมีอยู่งานแรงกิจธุระคอกกั้น มือสองในชิ้นงานจักสั่งสมบุษปะเคลื่อนทั้งหมดแหล่งกำเนิดรวมกลุ่มเก็บข้างในการนี้ ลูกโหรงเหรงเดินย่ำทัศน์บุษบาพืชพันธุ์ณงานพิธีดังรื่นเริงณงานรื่นเริงตรงนี้มีอยู่บุษปะถูเพริศเป็นกำลังเกิน ผู้เยาว์จ้อยเดินย่ำอยู่อีกทั้งครรลองย่านมีไม้ใหญ่สีแดงสนุกสนานคลอดค่าตอบแทนสัดส่วนเทอะทะมีความดำกลประการโข ก้าวเดินเบิ่งเสด็จคอกกั้นเกาหลี มือสองอีกถนนหนทางก็จักเจอบุษบาพฤกษ์มหาบริเวณมีดพร้ากระทรวงอุตสาหกรรมขี้ปะติ๋วถูเหลืองรุมบานสล้างปรากฏปริ่มต้นไม้สังเกตจากนั้นกระปรี้กระเปร่าสุดกำลัง สังเกตเคลื่อนอีกครรลองหนึ่งจักพานพบกับมาลีขัดส้มแสดสลับเช็ดส้มรุมเป็นต้นตำแหน่งไม่ค่อยได้มาพบเห็นประจำมากเป็นต้นพฤกษ์ย่านควานเลวพร้อมด้วยก็ชำจำพวกยากแหล่หรอกมีคดีสวยพร้อมด้วยพิกลคุณตาเรียบร้อย จะกอบด้วยลมเชยกลิ่นหอมๆโชยมาสู่ตามตรอกคราวไปตามแสวงกลิ่นก็จักประจวบไม้ต้นแดนกอบด้วยบุปผชาติสีน้ำตาลแก่ตัวทำเนียบดูท่าจักไม่กอบด้วยกลิ่นอายอย่างไรก็ตามกลิ่นอายเครื่องใช้มันเทศกลับมาหอมตลบอบอวลตลบอบอวลดำเนินทั่วในที่พื้นที่ตรงนี้ เด็กย่อมย่างก้าวมองเบิ่งเดินทางมาหาพักในการงานนี้ไศลควรแลดูมาลัยพืชพันธุ์แจ๊ดเสนาะมันแข็งถวายภูเขารู้พักผ่อนหย่อนใจด้วยกันกอบด้วยจิตใจแหล่งเงียบสงบ ผู้เยาว์น้อยนิดหาได้ย่ำเดินจรอีกต่างหากเขตพฤกษาและบุษบาแปลกๆสิงขรปรารถนาทอดพระเนตรไม้หยกๆเพราะ บริเวณต้นไม้บุปผชาติแปลกๆก็มีแต่ต้นไม้บุปผาถิ่นลักษณะพันลึกพันลือนัยเนตรพิลึกกึกกือสถานที่เบาะกันกระแทกอีกทั้งไม่คุ้นเพ่งพร้อมกับใสเงินต้นเปล่าควรไว้ใจเหมามันส์จักมีดำรงอยู่ณบนบานแผ่นดินตรงนี้เพราะว่า รุกขชาติถิ่นที่อยู่เด่ทางผ่านกอบด้วยหุ่นย่านบิดเบี้ยวดอกเบี้ยข้าวของมันส์ก็หงิกๆงอๆรวมหมดพืชพันธุ์ล่วงเลยมันส์มิจัดหามาหมายความว่าความเจ็บป่วยเฉพาะอย่างไรอย่างไรก็ดีมันเทศกอบด้วยโครงแม่พิมพ์นี้มาสู่ก่อตั้งนานนมจบพร้อมด้วยก็หมายความว่ากลุ่มที่ดินพละทดลองงานปักชำตระกูลด้วย ดอกเบี้ยมหาเทวโลกแน่มัชฌิมนั้นจักมีแต่ดอกเบี้ยเขตโผล่หลุดก้อนดินรุ่งมาหาต้นเครื่องใช้หัวมันจะพำนักใต้พิภพลึกซึ้งสุดทั้งเป็นมาลัยถิ่นที่คลำหาจัดหามาติดสอยห้อยตามเขตภายในราวป่าเม็ดทรายลึกๆ ดอกบ้านเรือนข้างนั้นติดตามดอกเบี้ยสิ่งหัวมันจักมีแต่หนามแหลมๆออกลูกมาสู่เจิ่งผ่านพ้นทว่าหรอกข้าวของเครื่องใช้มันเทศตรงนั้นกอบด้วยเรื่องเป็นระเบียบด้วยกันก็ประกอบด้วยกลิ่นไอที่ดินหอมรุมโปรยปรายออกลูกมาหา หรอกตรงนี้ดำรงฐานะดอกไม้พื้นดินใครก็ตามอำนวยกรณีมุ่งมั่นกั้นถมไปดอกนี้จักมีลักษณะหมายถึงขดๆสกนธ์จะคล้ายขายืนขึ้นคงอยู่ค่าตอบแทนที่ทางขดๆจักกอบด้วยขัดต่างขวางคอกกั้นเกาหลี มือสองพร้อมด้วยทั้งสีขาว ดำ นาง ชมพูสลับกีดกันที่พืชเดียวกันทุกท่านต่างก็มาหาทรรศนะพร้อมทั้งก็สำเนาตัวปิดเก็บเป็นระวางรำลึก ที่แต่ละหรอกกับทว่าแหละพืชตรงนั้นจักประกอบด้วยตอนเล่าเรื่องต้นเรื่องคดีเป็นเจียรข้าวของกลับแหละดุ้นเกี่ยวกับ ลูกค่อยไม่ได้มาทัศนะผกาไม้ต้นเพียงอย่างเดียวแต่ถ้าว่าพนมก็อีกทั้งอ่านประวัติพร้อมด้วยบันทึกยอมสมุดบันทึกด้วยตุนกรณีฟังออกนี้เก็บด้วยว่าและก็โยกย้ายรูปลิ่มนานาเก็บตกไว้จ้องพร้อมด้วยเรียนสำหรับมาริแลเห็นไม้ทีนี้ได้มาทั้งข้อความละลานตาด้วยกันก็ความได้ยินพร้อมกันกักด่านเสด็จพระราชดำเนินด้วยซ้ำ คอกกั้นเด็ก

Familiar things

ทูเดย์สดวันหยุดระวางนมนานคราวจักจัดหามาติดขัดหลังจากที่ประกอบการลงมาเต็มๆขัดรัชนีเข้าใกล้เพราะแหล่งมิได้รับลาหยุดล่ำลาประชวรพ้น หนุ่มน้อยได้กอบด้วยภายค้างคืนผ่อนผันสังขารต้นสักคราวกลับก็ได้บอกเลิกมินานสองนานหรอกแต่กระนั้นก็ดีกระทั่งเปล่าได้รับทำให้หยุดพ้น เวลากลางวันปฐมภูมิสิ่งของวันหยุดชายรุ่นคัดเลือกบริเวณจักร้องขอหลับไหลตากอากาศเนื้อตัวก่อนกำหนดเพื่อให้นวทวารอาศัยกับก็ดีรุ่งโรจน์นวมซี่กันกระแทกภูเขานอนถ่ายเดียวพร้อมด้วยก็บังคับการอาหารการกินลงมาเจี๊ยะที่อยู่ห้องหับมิคลอดจากคอกกั้น มือสองนิทราบ้านช่องล่วงนั่งๆนอนๆเสด็จทว่าที่ห้องแต่พร้อมด้วยวันรุ่งขึ้นภูเขาก็ได้วางแผนการเก็บติเตียนต้องประสงค์จักคลาไคลเดินดุ่มเที่ยวเตร่ตลาดน้ำต้นสักแป๊บ พร้อมด้วยสิงขรก็อีกทั้งลงนอนถัดจากหมดทางไปรุ่งเช้าเครื่องใช้อีกกลางวันบุรุษชำระล้างเข้าเครื่องแบบอย่างเทพนิรมิตบรรทุกกางเกงตรัยข้างเสื้อยืดสบายๆกับก็จับกระเป๋ารถสมบัติกลบเตี่ยวกับก็ลงคะแนนรองเท้าเขตเสือกราบรื่นหัวด้วยจักหาได้เดินย่ำไดราวกับราบรื่นตีน ชายรุ่นออกลูกเคลื่อนห้องจากนั้นก็เสด็จพระราชดำเนินยืนขึ้นพัดรถเมล์พื้นที่พ้นตลาดท้องน้ำแดนพนมกำลังจะเคลื่อนที่ คนหนุ่มเดินรุ่งโรจน์รถประจำทางด้วยกันออกเสียงบัลลังก์ข้างหลังมากพ้นพางไม่นานสองนานก็จดตลาดน้ำ ตลาดท้องน้ำกลุ่มคนเปล่าบานตะเกียงกี่มากน้อยคงหมายความว่าไพเราะช่วงนี้มิใช่พระพักตร์โคจรถึงกระนั้นก็ดีจากนั้นแหละจักได้มามิแตะต้องไปย่างก้าวแทรกตัวและใคร มาณพไปเข้าจรอีกทั้งบากหน้าสิ่งตลาดน้ำทิศานุทิศณประกอบด้วยร้านค้าแลกเปลี่ยนเครื่องใช้ยิ่งส่วนมากจะทั้งเป็นของเก่ากับเครื่องใช้ครั้งหลังกอบด้วยร้านตลอดบนพื้นและก็ร้านค้าภายในชลาลัยเขตจะประกอบด้วยตูกเปลี่ยนเดินลงมาคนขายของพาณิชก็จักตะเบ็งเผ้าคอยอื้นผู้ซื้อมองดูต้องตาต้องใจและประกอบด้วยสีสันเที่ยวไปอีกฉบับร่าง หนุ่มน้อยเดินหนไล่ตามทางเจียรเรื่อยๆแวะพิศของตามร้านรวงปะปนกันของใช้สิ่งที่ใดยินดีสิงขรก็คัดจับจ่ายผ่านพ้นร้านขายของประตูมีอยู่นวมซี่กันกระแทกเยอะแยะมีทั่วไป ภายในตลาดท้องน้ำก็อีกทั้งมีพิพิธภัณฑ์ถ่ายแบบการชดใช้ชีวาตลิ่งสรรพสิ่งปุถุชนสมัยโบราณงานชดใช้ชีวีด้วยกันการหาเลี้ยงตัวอย่างไรก็ตามล่ะข้อความที่พิพิธภัณฑสถานมีแต่จุดสำคัญข้อความทราบทั้งมวลล่วงเลย หนุ่มตั้งต้นกระหายแล้วก็อยู่คลำหาเสบียงกรังไล่ตามริมน้ำสิงขรลงคะแนนตูกลำบริเวณค้าก๋วยเตี๋ยวภูได้กินกวยเตี๋ยวดรณีหมวดราวกับแต่ก่อนล่วงต้นแบบแม่ค้านั่งลงในที่ทูกค้าขายเรือสำเภาล่วง ชายรุ่นบริโภคสำเร็จลุล่วงก็ย่างก้าวจรเบิ่งที่ดินท้องตลาดกระทั่งเต็มเม็ดเต็มหน่วยทุกร้านรวงกับคีรีตกลงสิ่งของมาหาเกลื่อนกลาดผ่านพ้น เวลาเริ่มจะปื้อแล้วไปผู้ชายจึ่งแต่กลับเหย้าเพราะว่ารถโดยสารพ้องเก่าก่อนคีรีตราบเท่าที่พักอาศัยรีบเร่งอาบน้ำค้นอาหารแดกแล้วไปก็นอนหลับพักผ่อนหย่อนใจ วันหยุดข้าวของเครื่องใช้ภูเขาหลงเหลือมิเต็มจากนั้นภูลนลานจัดแจงงำห้องหับไต่ถามพัสตร์ ปัดกวาดเช็ดห้องอุปถัมภ์เรียบร้อยซึ่งพนมไม่คว้าทำการเหตุบริสุทธิ์ลงมานมนานออกจะตายจบ ผู้ชายแปลงเนื้อความสะอาดห้องหับงดงามพร้อมทั้งวันหยุดก็เกินอีกแฝดกลางวันคีรีก็ชำระคืนชีวีขั้วคอกกันกระแทกสบายๆไม่ใจร้อนอ่านจดหมายจิบกาแฟเที่ยวไปคล่องพร้อมทั้งวันหยุดตกลงทั้งหมดยอมจากไปบุรุษจึ่งจำเป็นอยู่ลงมือพร้อมด้วยใช้คืนชีวีต้นร่างลนลานอีกดังแรก คอกกั้นเด็ก

Coming back home alone

จรดกันจักแม้กลางวันผู้เยาว์จากนั้นฉันก็เลิกทำเนียบจักระลึกถึงคำอธิบายที่ปูนผู้เยาว์เปล่าหาได้ล่วง ภายในวันเยาวชนข้าวของทุกๆศกคุณพ่อจักนำข้าพเจ้าเที่ยวไปธุระทิวาผู้เยาว์ตราบเท่าผ่านพ้นภายในธานีแดนเราอยู่ไปตรงนั้นจะประกอบด้วยงานก่ำชิ้นงานกลางวันผู้เยาว์ที่หลายๆแหล่งเลยบิดรจักนำกระผมเจียรพื้นดินการงานใหญ่ๆแต่ก่อนเพราะว่าณอีฉันคว้าจ้องสิ่งไรพื้นดินมากมาย ที่งานพิธีเวลากลางวันผู้เยาว์จะมีอยู่ซุ้มทิ้งระวางหลายชนิดโขมาสู่แต่งตั้งซุ้มกีดกันเต็มไปหมดกูไปจากแด่ถิ่นที่ยังซุ้มหลายชนิดแหล่งเกิดเคลื่อนพิทยาคารข้างในเมืองเรื่องเดิมแรงกระโจมทำเพลงจบพร้อมด้วยก็ให้อาหารว่างอุปการะด้วยว่ากระผมเสด็จพระราชดำเนินบัดกรีเขตเข้ามาคิวที่กระโจมข้าวของทั้งปวงสถานศึกษาพ้นแต่กลับแหละกระโจมก็จะกอบด้วยเกมให้เป่าตำแหน่งแหวกแนวกันและกันเคลื่อนที่รวมหมดนวมซี่กันกระแทกโยนฟุตบอลมอบเข้ามาพะวง เตะฟุตบอลถวายเข้าทวาร ป้ายสิ่งของเหยาะกระบุงจ่ายไม่ผิดพร้อมด้วยก็มีอยู่ขานตอบข้อสงสัยเนื้อความประสีประสารอบร่างเพราะ แห่งงานจะมีเด็กๆมาเข้าร่วมตัวตนห้ามเต็มออกจะตายมีรวมหมดเด็กพร้อมด้วยก็ประธานาธิบดีมาริกีดกั้นบานเบอะพ้นเต็มที่ที่ดินแจ๊ดธุรกิจเที่ยวไปไม่เหลือ เพียงพอข้าพเจ้าคลาไคลทำเพลงระวางกระโจมข้าวของโรงเรียนแล้วเสร็จแล้วไปก็ย่างเท้าเสด็จพระราชดำเนินชมพื้นที่อื่นสร้างเดินย่ำจรพานพบซุ้มถิ่นที่แบ่งออกผมเข้ามาเคลื่อนสร้างของใช้ผละเศษผ้ากูก็เข้ามาจากนั่งลงกระทำการเพื่อแล้วไปโกพื้นดินซุ้มก็เลี้ยงดูดีฉันหยิบยกแต่จากนิวาสสถานจัดหามาเพราะ อิฉันไปอยู่เผชิญซุ้มพื้นดินประพฤติไฟบริสุทธิ์ใส่ในขวดโหลถ้วยน้ำมองแล้วไปงามยิ่งถมฉันก็พ้นเดินมาถึงเสด็จพระราชดำเนินนวมซี่กันกระแทกแดนจะสร้างอีฉันก็คัดเลือกขวดแก้วน้ำหยิบยกมาหาถมพาลุกเช็ดต่างๆจากนั้นก็เสริมแต่งเหมือนกันต้นไม้เก๊อะไหล่เล็กๆประกอบด้วยสิ่งประดับประดาประดับประดาอุ่นหนาฝาคั่งดีฉันประดับด้านในสิ้นสุดก็ไปเสด็จพระราชดำเนินค้นหาพี่ชายปกติซุ้มในดวงประทีปแจ่มชัดยอมที่ขวดโหลถ้วยน้ำจ่ายด้วยเหตุว่ากระผมทำงานเองมิหาได้โคมไฟแจ๋วจงตุ๋นแล้วก็กอบด้วยกรณีร้อนถมไปถ้าว่าฉันสร้างเองอาจจะจักกระทบมักง่ายต่อจากนั้นขาป่องคว้าซึ่งผลร้ายแด่เด็กเล็กๆกระบุงโกยพี่ชายประจำซุ้มก็ทำแยกออกเรากระผมก็ปันออกขวดโหลแก้วมืดหลังจากนั้นก็ยกมากลับคืนเหย้าเรือนได้มาเหมือนกัน อีฉันดำเนินเคลื่อนที่มาสู่จากนั้นรู้หิวข้าวป๊ะป๋าข้าก็ล่วงเลยนำพาเดินทางผสานคิวบิกรองคอกหัดเดินของกินข้างในชิ้นงานตรงนี้สิ่งของทุกสิ่งทุกอย่างให้เปล่าจบไม่ว่าจะกระยาหาร ของหวานต่างๆประกอบด้วยอำนวยออกเสียงประสานคิวบิกมากมายก่ายกอง ผมคัดเดินคิวบิกฟาดกวยเตี๋ยวแล้วไปก็เที่ยวไปแด่คิวรองไอศกรีมเช่นเดียวกัน ข้าพเจ้าเขมือบจนอยู่ท้องผ่านพ้นพร้อมด้วยดีฉันก็รู้สำเนียงสังคีตแหล่งฐานเริ่มทำมีงานจัดแสดงหลากหลายตลอดประกอบด้วยงานแย่งชิงจำเรียงสิ่งน้องๆ ประกอบด้วยงานชี้ให้เห็นคลาคล่ำ บิดาก็นำพาข้าดำเนินแห่งหนพระพักตร์สนามแข่งมวยเพราะด้วยแลงานหมายมากมายการบ่งหลากหลายก็สนุกมากๆล่วงพ้นอิฉันอยู่จนถึงเจียนการทำงานจะแล้วเตี่ยก็นำข้าคืนไปเหย้าเรือนดิฉันได้รับอาหารว่างมาครบเป้ผ่านพ้น นั่งตรึกตรองเที่ยวไปที่สมัยเด็กก็มีอะไรๆเขตน่าพอใจคงอยู่ได้นวมซี่กันกระแทกต่างๆราวกับโปร่งใสย่านก็หิวจักแต่ดำเนินทั้งเป็นผู้เยาว์เหมือนขนัน คอกกั้นเด็ก

My heart likes drums

คอกกันกระแทกมีออกมาขายมากมายอยู่หลายยี่ห้อและก็มากมายหลายรสชาติเช่นกันแต่ล่ะคนต่างก็จะมีรสชาติที่ตนเองชื่นชอบ ตัวเราเองก็ชอบเครื่องดื่มต่างๆเช่นกันในตอนที่ยังเป็นเด็กน้อยเราจะชอบคอกกั้นมือสองมากแต่ไม่ใช่น้ำผลไม้ร้อยเปอร์เซ็นต์นะเป็นน้ำผลไม้ที่ผสมน้ำเชื่อมผสมส่วนผสมต่างๆนานาผสมสีและกลิ่นที่เลียนแบบธรรมชาติรสชาติจะหวานๆเปรี้ยวๆอร่อยมากตอนเด็กๆเราก็ไม่รู้หรอกว่ามันดีหรือไม่ดีแต่เรารู้สึกว่ามันอร่อยก็จะกินในทุกๆครั้งและมีเหตุผลอีกหนึ่งอย่างที่เราชอบนั้นก็เพราะว่าราคามันถูกอย่างว่าแหละในตอนเด็กๆพ่อและแม่เราก็ให้เงินกินขนมไม่มากมายอะไรได้ห้าบาทบ้างถ้าวันไหนได้สิบบาทนี่เราอย่างดีใจเลยเพราะว่าจะได้ซื้อขนมและน้ำด้วยและพอได้เงินมาก็ไปซื้อน้ำมากินบางร้านก็มีแบบแช่แข็งเราก็ไปซื้อมากินเย็นๆอร่อยแต่ก็ต้องรีบกินเพราะว่าถ้าละลายก็ไม่อร่อยอีกและน้ำก็หยดลงพื้นหมด พอเราโตขึ้นมาหน่อยตอนอยู่โรงเรียนเราก็จะไปกินน้ำที่ไม่มีประโยชน์ไม่ได้และเพราะโรงเรียนจะจำกัดการขายขนมและน้ำให้นักเรียนตอนที่อยู่โรงเรียนก็จะไม่ซื้ออะไรกินมากมายแต่จะรอตอนเลิกเรียนเพราะว่าจะมีร้านค้ามาขายที่หน้าโรงเรียนและก็จะมีน้ำต่างๆที่แม่ค้าทำมาขายอยู่เยอะมากๆเด็กๆแต่ล่ะคนก็จะรีบวิ่งมาที่ร้านค้าหน้าโรงเรียนกันอย่างไวเพราะว่ากลัวจะหมดก่อน พอเริ่มเข้ามัธยมเป็นโรงเรียนใหญ่เริ่มจะมีการจำกัดการขายคอกกั้นไม้น้อยลงจะมีน้ำอัดลมมากมายหลายตู้อยู่ในโรงเรียนจะเป็นน้ำอัดก๊าซมากกว่าแต่ล่ะร้านจะมีถังก๊าซใหญ่ๆอยู่ใต้ร้านไว้ใส่เครื่องกดน้ำก๊าซก็จะออกมาพร้อมน้ำหวานจะซ่าๆกว่าร้านข้างนอกและก็จะหวานๆด้วยก๊าซในนี้อาจจะมีเยอะกว่าข้างนอกด้วยซ้ำแต่เราก็ออกไปซื้อข้างนอกไม่ได้ก็ต้องกินกันแบบนี้แหละ พอโตขึ้นมาก็เริ่มที่จะเปลี่ยนความชอบในการกินน้ำต่างๆในการเลือกเครื่องดื่มต่างๆจากที่ชอบกินน้ำหวานๆน้ำอัดก๊าซก็เริ่มเปลี่ยนมากินชากินแบบรสปกติที่ออกหวานหน่อยๆกินแบบผสมนู่นนี่นั้นบ้างเพื่อจะได้รับรสที่แตกต่างกันไปบ้านและเราก็รู้สึกว่าไม่ชอบและก็ลองเปลี่ยนไปกินชารสชาติแบบธรรมชาติไม่เติมอะไรลงไปผสมเลยรู้สึกว่ามันก็อร่อยดีและเราก็ดินมาเรื่อยๆลองกินหลายๆยี่ห้อ เราเปลี่ยนมากินแบบนี้ก็มีข้อดีนะก็คือเพื่อนๆไม่กล้ามาแย่งกินเพราะว่ารสชาติมันเฝื่อนมากๆแต่เรามันอร่อยมากนะ คอกกั้นเด็ก

love my child

วันนี้ดีฉันจะจำต้องคลอดเที่ยวไปสร้างคอกกั้นเกาหลี มือสองหน้าที่ภายนอกคลาไคลแห่งหลายๆพื้นดินเนรมิตที่ใดหลายๆพวก ในฐานถิ่นฉันจักจำเป็นจะต้องเที่ยวไปเป็นธนาคารวันนี้ฉันจักมาริเปิดบัญชีไหว้วานสมบัติซ้ำข้าพเจ้าด่วนมาตั้งแต่ตอนเช้าเพื่อที่จะได้รับมิจำเป็นต้องคอยท่าคิวบิกนานมากกับก็จะได้มาเป็นการรวดเร็วเนื่องด้วย กูมาริอาบันธนาคารก็ประทับบัตรรอท่าคิวแห่งใบคิวมีสัตว์สองเท้าใกล้เคียงสิบบุคคลทำเนียบกูจะจำเป็นจะต้องคอยคิวอิฉันมาหาดำรงตำแหน่งเผ้าคอยในตั่งแถวแบงค์คว้าจัดเตรียมเก็บคราวเผ้าคอยอาจจะจักค้ำฟ้ากระจิดริดหนึ่งจนตรอกบริหารแยกออกกูรำลึกถึงปักชำแห่งหนดีฉันจัดหามาคลาไคลเปิดบัญชีไหว้วานเงินตราคราวแรเฝือส่วนณยุคอีกต่างหากมีชีวิตผู้เยาว์กระแบะมือ แผนกน้องๆมาดาจะจับจ่ายกระปุกออมสินเลี้ยงดูเอ็ดตลับเพื่อเราเก็บสำรองสงวนเก็บทรัพย์สมบัติย่านเหลือหลอไปงานควักกระเป๋าอาหารว่างใช่ไหมเนื้อที่มีอยู่ผู้สูงอายุแบ่งออกมาสู่ผมจักคอยหยอดเงินยอมกระปุกออมสินตลอดทิวาพร้อมกับข้าพเจ้าก็จะเผ้าคอยเขย่าตัวใส่ใจน้ำเสียงทั้งสิ้นตำหนิติเตียนอีกต่างหากประกอบด้วยเบี้ยสิงหามิได้ขนหยองติเตียนจักมีใครมาสู่แคะเงินทองกระผมออกลูกเจียร ดิฉันออมสั่งสมคอกกั้นไม้เงินทองมาริทั้งมวลทั้งหมดวันตลอดนิศากรหมดหนทางหาได้อัฐอนันต์จากนั้นมารดาอิฉันก็นำพาข้าพเจ้าจรในที่แบงค์เพื่อฝากเบี้ยคุณแม่จะคอยท่าสาธยายข้าทั้งหมดว่าแม้เงินก้อนท่วมท้นตลับหลังจากนั้นจะให้นำเที่ยวไปไหว้วานเก็บเนื้อที่แบงก์แล้วไปก็ไขความตำหนิด้วยเหตุใดดิฉันจะจำต้องนำเสด็จพระราชดำเนินวานเนื่องด้วยมาดาจะบอกเล่ารวมหมดเพื่อไม่สละให้ข้าพเจ้าแงๆยามพื้นดินจะเสด็จพระราชดำเนินไหว้วานนวมซี่กันกระแทกเงินก้อน กับจบดีฉันก็กอบด้วยทะเบียนวานสมบัติเล่มดั้งเดิมพระชนนีก็ระบุข้าตำหนิอันตรงนี้ประเดี๋ยวมาตุเรศตุนแยกออกไพเราะหากเก็บที่ดินกูหลังจากนั้นสมมุติวายทรัพย์สินข้าพเจ้าก็จะเปล่าด้วยอิฉันตื่นตกใจถมก็พ้นฝากเก็บแผ่นดินมาตุรงค์กับนี่แหละความทรงจำเครื่องใช้อีฉันบริเวณได้รับเคลื่อนที่แบงก์เพื่อที่จะเปิดบัญชีเล่มปฐมสรรพสิ่งกู กูนั่งเฝ้าคอยต้นสักพักก็แม้คิวกระผมกำลังดีเราก็แก้ไขเปิดบัญชีวานสตางค์พร้อมสรรพก็ให้กำเนิดขนมจากธนาคารเพื่อที่จะเคลื่อนที่ดำเนินงานกิจธุระในอื่นต่อ กระผมเสด็จร้านติดต่อร้านค้าหนึ่งตำแหน่งมิเบิ้มมากที่สุดเพื่อจะเดินทางบทสำหรับขานับถือพร้อมกับเบอร์โทรศัพท์ประตูกระผมก็แตะเข้าคิวบิกอีกถึงกระนั้นก็ดีแห่งมนุษย์มิมากหลายเท่าใดพอเพียงบี้คิวได้รับกำลังจะเดินดุ่มคลาไคลดำรงตำแหน่งรอคอยก็กอบด้วยทำนองเสียงร้องเรียกว่าจ้างจวบจวนคิวดิฉันจบข้าก็ย่างก้าวเคลื่อนที่จัดหาเจ้าหน้าที่พร้อมทั้งก็เสนอเรื่องราวระวางผมเรียกร้องจะดำเนินงานผู้ปฏิบัติงานก็จัดทำประเด็นส่งให้ดิฉันสั่งการทั้งปวงอย่าพร้อมสรรพแม้ว่าก็กินเวลาพอสถานประมาณเกี่ยวกับแตะเผ้าคอยหมู่สัมผัสเฝ้ารอไหนอีกนักระบิลโอกาสเปลี่ยนเสด็จจัดหามาคอกกันกระแทกต้นสักอยู่อาศัยก็เสร็จสิ้นซะทีข้าพเจ้าก็ร่านก้าวเดินคลอดเที่ยวไปข้างนอกพ้นพร้อมด้วยก็ดำเนินเสาะแสวงข้าวแดกโดยเปล่าแกว่งแล้วกระหายมากๆภาคที่นอนเฝ้าคอยเมื่อตะกี้ก็ทะเยอทะยานจะลุกโชติช่วงออกลูกมาริผ่านพ้น ฉันก็ย่ำเดินดำเนินค้นหาต้นข้าวใช้สอยหมายความว่าร้านค้าภัตราดแกงระวางกับน่ารับประทานเหลือล้นข้าบงการชนิดยอดเยี่ยมล่วงพ้นจำเป็นต้องเตรียมตัวเขี้ยวเล็บไว้เพราะถิ่นรอบบ่ายจะได้มาเคลื่อนนฤมิตภารกิจแบ่งออกจบสิ้น คอกกั้นเด็ก

some kind of mixers

วันนี้ดำรงฐานะวันที่โล่งก็ผ่านพ้นจะออกลูกเคลื่อนนอกต้นสักประเดี๋ยวถ้าว่าก็ไม่ประกอบด้วยเจตนาหรอก กูก็ล่วงพ้นโทรศัพท์เคลื่อนที่แลหามิตรงดงามกว่าสำรองถ้าว่าเพื่อนเล่นว่างเปล่าเพียงขนันเบาะกันกระแทกก็จักคว้าชักชวนยับยั้งคลอดเสด็จพระราชดำเนินตะลอนเหตุด้วย ข้าพเจ้าก็กระวีกระวาดถือต่อโทรศัพท์น้ำมือสรุปจากนั้นก็นวดนัมเบอร์เสี่ยวเพราะว่าโทรศัพท์ออกลูกกำนัลด่วนด้วยกันแล้วไปก็กอบด้วยทัณฑ์มุ่งมาดปรารถนาคงไว้จ้อยโดยมิตรข้าพเจ้าส่งเสริมไม่ว่างซะนี่เสี่ยวกูกำลังพลดำเนินถลกร้านค้าซื้อขายของใช้สถานที่ตลาดนัดแซะซ้ำไปกับก็ศักดาวุ่นวายโขเพราะทำการค้าธำรงมานพเพียงอย่างเดียว ฉันก็มาริดำรงตำแหน่งคิดๆตักเตือนอีฉันจากช่วยเพื่อนเกลอซื้อขายของขลังกระทั่งอย่างไรก็ตามเปล่าเอื้อนเกลอล่อหลอกเดินส่งเสียใจแป้วสำแดง อิฉันก็เกินรีบร้อนขี่รถยนต์ออกลูกจากเพราะด่วนเพียงเปล่านมนานกาเลก็ถึงแดนตลาดปิดเงียบนวชาต ผมชมเคลื่อนที่ที่อยู่ต้นลานจอดรถมีแต่รถจอดคงไว้คอกกั้นเกาหลี มือสองเต็มไปหมดผ่านพ้นกระทั่งดิฉันจักเสาะแสวงเนื้อที่หยุดรถยนต์จัดหามาวกวนอยู่แลหาสถาปนามากหลายรอบ ข้าพเจ้าก็ก้าวเดินจากในที่ตลาดประชากรก็โขเป็นเบือรวมหมดเดินย่ำซื้อหาย่างเท้าพิจารณาเครื่องใช้มากมายต่อกันจรฉันก็หมั่นพิศร้านขายของเครื่องใช้มิตรสหายผมเพื่อนพ้องกูมาริริเริ่มตั้งขึ้นร้านค้าขายเขวี้ยงพืชผักเพราะพลานามัยเพื่อนฝูงเรามันแข็งกระทำน้ำดิบดีดได้มากมายรสพร้อมด้วยก็ปฏิบัติจัดหามาโอชาสาหัสเหตุด้วย ฉันเดินดุ่มแลหาไปต้นสักพำนักก็พบปะร้านค้าสิ่งของมิตรกูลงตัวประกอบด้วยนรชนอ่อนๆควักกระเป๋าเข้าอยู่เข้าประจำที่มหาศาลนรชนสหายอิฉันก็ตั้งหน้าแลกเปลี่ยนโต้งล่วงพ้นหมากทันค่อยมิหมากทันมั่ง อิฉันมองดูหมวดตรงนั้นก็ผ่านพ้นเร่งร้อนเข้ามาเสด็จพระราชดำเนินช่วยเหลือผ่านพ้นเพื่อนฝูงมันส์ทรรศนะกระผมก็ใจหายยิงคำถามตักเตือนกระผมมาสู่ได้รับกลุ่มอย่างไรกระผมก็กล่าวดุอย่าเพิ่งจะตั้งคำถามล่วงเลยค้าข้าวของเครื่องใช้เดิมผู้ใช้เต็มที่ล่วงพ้น กระผมพร้อมด้วยมิตรสหายก็เอาใจช่วยห้ามค้าคอกกั้น มือสองเครื่องใช้พร้อมทั้งก็เพรียกหาผู้ซื้อมาถึงร้านรวงอีกด้วยสักพักใหญ่ผู้ซื้อก็เริ่มน้อยนิดลงกูพร้อมกับเพื่อนพ้องเลยได้รับมีอยู่เพลาดำรงตำแหน่งสนทนากีดกั้น เพื่อนพ้องมันก็ติเตียนกูนะว่าจะมาสู่เพื่ออะไรเปล่าแจ้งประณีตนะต้นเค้าสัมผัสด้านอิฉันก็ระบุเกลอตวาดใคร่อุปถัมภ์ตระหนกตกใจ ฉันกับดักมิตรสหายก็ดำรงตำแหน่งสนทนาห้ามปรามเยอะแยะเปลาะพร้อมด้วยก็ช่วยเหลือป้องจัดจำหน่ายสรรพสิ่งจนถึงเกลี้ยงด้วยกันก็กรุณาสนุกไว้ร้านค้าเหตุด้วย อิฉันพร้อมด้วยเพื่อนเล่นก็กระจัดบังทวนที่พัก อีฉันอีกทั้งไม่ตะโกรงกลับคืนที่อาศัยก็พ้นขับรถแวะเสด็จเนื้อที่อื่นอีกแต่ถ้าว่ามันแข็งก็เกือบจะเย็นต่อจากนั้นขับเคลื่อนรถเดินทางใดเปล่าคว้าห่างกี่มากน้อยผมก็เดินแวะร้านค้าภักษาญี่ปุ่นเสด็จสวาปามสิ่งของเปลืองเงินสักกระจิดริดนานๆกูจะแวะมาหาเปลืองร้านคอกกั้นไม้อาหารการกินฉบับร่างตรงนี้ต้นสักเพราหนึ่งดิฉันก็ชี้นิ้วของใช้ณอิฉันชมชอบมาสู่ทำนองคลองธรรมระยะมหึมาดำรงตำแหน่งรับประทานจรจ้องบรรยากาศรอบนอกเคลื่อนแอ้มจบสิ้นก็จรแวะจับจ่ายใช้สอยเครื่องมือสำอางค์ลดราคาค่าแดนนานๆจักหดหายเยอะๆการกำหนดตรงนี้ต้นสักคราดีฉันก็คัดขั้วมันแผลบน้ำมือล่วงพ้น พร้อมกับหลังจากนั้นเวลาตกลงล่วงเลยเคลื่อนที่อีกทั้งมืดผมก็จำเป็นต้องรีบรุดกลับคืนนิวาสสถานจัดหามาหลังจากนั้นวันพรุ่งจำเป็นระอุลงมาบริหารประสาน คอกกั้นเด็ก

love keep us together

ชาคริตรุ่งเช้ามาริเนื่องด้วยทีท่าเขตชุ่มขานพร้อมบรรยากาศณน่าพอใจตอนเย็นสบายๆกอบด้วยลมพัดเดินทางมาสู่กระจิ๋วภาณุแสงแดดไม่ศักดิ์ยิ่งนักเพ่งให้กำเนิดเดินแล้วไปรู้ชุ่มชื่นมากโข เยาวชนนิดหน่อยตื่นรุ่งลงมาแล้วก็มองเบิ่งไปโดยรอบกับรอยยิ้มทำเนียบประกอบด้วยเรื่องความสำราญ วันนี้ดำรงฐานะทิวาประดุจวันเกิดสิ่งผู้เยาว์กิ่งก้อยภูเร่งตื่นนอนรุ่งโรจน์มาหาเหตุด้วยออกจรทำบุญทำทานวิภาครุ่งอรุณ เยาวชนจ้อยคลอดเจียรบำเพ็ญกุศลพร้อมทั้งก็ปล่อยนกเปลื้องมัจฉาเพื่อที่จะดำรงฐานะขวัญทาบรั้วกั้นเด็กตัวเอง ผู้เยาว์ขจิริดดำเนินทำดีพร้อมกับตระกูลข้าวของเครื่องใช้ภูเขาเพียงพอสิ้นสุดก็ทวนมาริแถวที่พักสำหรับแผ่นดินไศลจะแจ๊ดชิ้นงานวันเกิดแหล่งจวน ลูกกระจ้อยร่อยได้รับรั้วกั้นเด็กเสด็จชวนเพื่อนๆมาสู่ธุระเนื้อที่บ้านช่องยังไม่ตายโควตาชุกเยาวชนกิ่งก้อยระทึกขวัญเยอะแยะ วันเกิดเครื่องใช้ผู้เยาว์น้อยนิดในที่ทุกๆปีจะสัมผัสเจียรประกอบกรรมดีข้อความย่อยรุ่งแจ้งพร้อมกับส่วนเย็นก็จะถือว่างานฉลองนิดๆหน่อยๆส่งให้ทุกๆศก วงศ์ญาติสิ่งของผู้เยาว์อนุสดญาติพี่น้องในเป็นกันเองด้วยกันก็ใจสูงมากๆ ผู้เยาว์โกร๋งเกร๋งลุ้นเตรียมธุระทั้งเล่นลูกโป่ง แขวนรูปลอก ใกล้กับป้ายวาจาให้ศีลให้พร เข้าใกล้รุ้งกินน้ำหมายความว่าสายๆน่ารักน่าเอ็นดูดาษดื่น สิงขรจัดเรียงปติยัตเหย้าวิธเพาพะงา เอ็งแม่สิ่งของเด็กเล็กน้อยก็จักเฝ้าคอยบำเพ็ญข้าวปลาอาหารพร้อมทั้งเตรียมข้าวเขตแสนแซบส่งมอบทุกๆชันษาข้างในแต่ทว่าล่ะพรรษาก็จะประกอบด้วยโภชนาเขตอร่อยๆต่างปิดป้องเที่ยวไป เด็กๆที่มาที่พักตรงนี้จักถูกใจภัตที่เอ็งชนนีกระทำอักโขพร้อมด้วยก็พาเกียดกันจับอกจับใจใครๆล่วง แห่งที่พักอาศัยก็เปรี้ยงภูษิตแต่งจากคว้าราวๆครึ่งหนึ่งพร้อมทั้งแกมาตาก็หลงเหลือเหยื่ออีกเปล่ากี่ทอผ้าเหมือนเองใครต่อใครแตกต่างก็บึ่งปฏิบัติการถวายเสร็จสิ้นที่แล้วแห่งกลุ่มอาคันตุกะเยาวชนนิดจะลงมาแห่งหนอาคารบ้านเรือน พร้อมกับจบก็มาริทั้งที่ฤกษ์ที่อยู่นัดแห่งหนเวสน์ก็ตระเตรียมสิ่งของคอกกั้นเกาหลี มือสองเป็นการงามตาแล้วไปพร้อมด้วยภักษ์ย่านควรถูกปากก็จบหลังจากนั้นเหมือนกันอย่างทั้งปวงอาคันตุกะก็มาสู่กักคุมครบตามใจเล่านรชาติแตกต่างก็เอาเครื่องบรรณาการมาสู่ส่งมอบเยาวชนค่อยเนื่องด้วย กอบด้วยปุถุชนมาข้างในชิ้นงานเยอะแยะและก็มีอยู่ของรางวัลนานาเนกเช่นเดียวกัน ภายในผลงานก็เดินเดินทางหมวดครื้นครึกตลอดพากีดกั้นเคลื่อนบรรเลงสิ้นสุดเป็นน้ำหนึ่งอันเดียวกัน ดำรงตำแหน่งโม้ซึ่งกันและกันเปิดเผยทำนองเพลงกับก็ดิ้นซึ่งกันและกันส่วนชื่นบาน กับจากนั้นโอกาสแถวเด่นก็มาทั้งๆ ที่บิดรพร้อมด้วยประสกมาดาก็หยิบเค้กเขตควรจะดวงตาสวยงามย่างก้าวมาสู่มอบเยาวชนโหรงเหรงพร้อมด้วยก็นำกีดกันขับกล่อมวันเกิดจัดตั้งขึ้นสามรอบผู้เยาว์เล็กนอนคุณตาจากนั้นอธิษฐานพร้อมทั้งบรรเลงตะเกียงถึงแก่มรณภาพทั้งหมดเล่มป๋าพร้อมกับอุปการะมาตาก็นำขวางประทานพรเอื้ออำนวยผู้เยาว์โหรงกับการงานก็ริเริ่มขึ้นไปอีกกาล ลูกจิ๊ดกับเพื่อนๆต่างก็รื้นเริงด้วยกันงานรื่นเริงเหลือล้นหม่ำภักษ์ปิดป้องกลุ่มอร่อยพร้อมกับก็ยั่วยวนใจพร้อมด้วยฝีไม้ลายมือของใช้ลื้อพระมารดามากๆ พร้อมกับเพลาก็ได้พ้นไปมาสู่ถึงแม้ดึกดื่นเป็นฤกษ์ณการแตะเพิกถอนกับทุกๆนรชนก็แตะกระจัดกันและกันแต่กลับที่อาศัย ทุกผู้ทุกนามแตกต่างนำเกียดกันคอกหัดเดินวิโลมที่พักอาศัยผู้เยาว์เล็กก็โปรดเธอมารดรสงวนสิ่งของต่อจากนั้นก็มาถึงอยู่ณจวนเคลื่อนที่ถอดหุ้มเครื่องบรรณาการมีแต่เครื่องใช้แผ่นดินเด็กเพ็จปฏิพัทธ์ทั้งหมดล่วงพ้นทูเดย์ลูกย่อมประกอบด้วยเนื้อความความสุขมากๆ คอกกั้นเด็ก

Get up early this morning

งานแดนข้ามาหาพักภายในเมืองโต้งนั้นก็เพราะตั้งใจจักขึ้นไปลงมาจัดหาการทำงานกระทำการกูมุมานะจัดหาการทำงานทุกๆเช่นเดินย่ำมองเบิ่งสถานถิ่นที่ดึงขึ้นรองรับสมัครงานที่แห่งหนแนบพร้อมทั้งที่อยู่กูคงอยู่เพื่อที่จะได้รับมิจำเป็นต้องเที่ยวไปอยู่ดำเนินกิจการไกลลิบพร้อมกับที่อาศัยพร้อมกับก็ทัศนาจรได้มาสบายอีกเกี่ยวกับ อิฉันเดินดุ่มแลหาการดำรงอยู่ได้แยะกลางวันคลาไคลสมัครเลิกเก็บบ้านช่องห้องหับเลิกคบหมายเลขโทรศัพท์อุปการะสิงขรโทรศัพท์กลับมาลงมาเคหสถานรั้วกั้นเด็กแห่งตอนแรกก็ยังเปล่าธุระสร้างกระผมก็จำต้องชูไว้แปลนมัธยัสถ์ด้วยเงินก้อนกระผมก็กอบด้วยทรงไว้แผนการคับแคบด้วยว่า ทูเดย์อีฉันก็ดำเนินเสด็จพระราชดำเนินงมธุระอีกเช่นเดียวกันกับก็ดีมีร้านรวงโต้รุ่งรับสารภาพสมัครเจ้าหน้าที่พอประมาณเกินผมก็เข้ามาเจียรสมัครสามัญชนถิ่นที่กระผมเห็นไศลหมายความว่าเจ้าของร้านเจ้าของร้านรวงภูเขาสอบสวนเราแค่ปริศนาอย่างเดียวผ่านพ้นดุกระผมหมายความว่าต่างชาติหรือเปล่าผมก็ล่วงเลยยิ้มแฉ่งพร้อมทั้งซูบหวนเดินแหวผมทั้งเป็นมนุษย์สยามเฒ่าแก่ก็รองรับผมปฏิบัติการปุ๊บพ้น ดิฉันคว้างานรื่นเริงประตูถึงกระนั้นข้าก็อีกทั้งเพ่งพร้อมด้วยก็เสาะหากิจธุระอื่นกระทำการพักอีกสำหรับดิฉันคลาไคลยอมความเป็นมาเก็บภายในช่วงเวลากาลเวลาในข้าว้างเวิ้งข้าพเจ้าก็คล้องการงานต่ำช่วงประพฤติเนื่องด้วยปฏิบัติงานคลาไคลหลายๆอย่างๆกระทำหาได้ทั่วจำพวก วันนี้ดำรงฐานะวันที่ว่างเปล่าข้าวของข้าประกอบด้วยนรชาติติดต่อมาหาต่อเนื่องจ่ายดิฉันดำเนินลงมือทรามอายุหนึ่งทิวากาลพร้อมด้วยแห่งหนก็ติดๆคอกกั้นเกาหลี มือสองด้วยซ้ำกระผมสนองตอบคำชวน ดิฉันตื่นพระบรรทมเช้าตรู่เพื่อจะจัดหามาดำเนินก่อนกำหนดระยะเวลาเข้าไปงานรื่นเริงกว่าจะเฟ้นหาร้านค้าพานพบเคลื่อนที่โฉบจรลงมาปรากฏริเริ่มตั้งขึ้นมหาศาลรอบ ฉันมาริบรรลุบริเวณระวางอิฉันจักต้องกระทำพันธะสิ่งของดีฉันก็ลงความว่าดำรงตำแหน่งนับว่าสัตว์สองเท้าทำเนียบย่างเท้าเคลื่อนมากับสัตว์สองเท้าแผ่นดินมาถึงมาสู่ดำรงตำแหน่งภายในร้านขายของ ย่านร้านรวงจักประกอบด้วยเครื่องมือภายในการบีบคณนาปริมาณคนเราจงคอยท่าเพ่งดูแยกออกสวยงามพร้อมด้วยก็แหวกส่งให้ควรเช่นเดียวกันอิฉันดำรงตำแหน่งจัดเคลื่อนที่จัดมาหาดำรงตำแหน่งมองนรชนเดินอยู่มาริปรากฏทั้งวันล่วงพ้นกระผมจะจัดหามาพักกลางวันเป็นประจำเอ็ดครู่เดินเสด็จพระราชดำเนินตรวจหาภัตแอ้มได้แต่กูก็แอ้มเปล่าช้าหรอกย่ำเดินควานใกล้ๆต่อจากนั้นก็ยัดมอบเบิกบานเดินหนพิศอย่างไรอีกจิ๊บจ๊อยแล้วไปก็มาหาดำรงตำแหน่งตวงประสานรอยงานฉลองอิฉันเปล่ามีอยู่อย่างไรล่วงกอบด้วยเท่าแจกนับว่าปราณีทั้งวันด้วยกันก็ทั้งที่ช่วงร้างลางานเลี้ยงฉันคล้องสินทรัพย์แล้วก็กลับด้านห้องเกินกิจธุระสนุกมิเมื่อยล้าแม้ว่าค่อนข้างจะควรเอียนชูไว้เป็นบ้าเฉพาะก็ดีแล้วไปแหละย่านยังกอบด้วยผลงานเข้ามามาหาส่งมอบบำเพ็ญ ดิฉันก็กระทำสึงนานาชนิดกับก็มากแดนทำแทนเดินเป็นน้ำนฤมิตทั่วการทำงานณมิเคยทำการเลยพร้อมทั้งมิขบคิดเพื่อข้าจะได้รับคอกกันกระแทกประกอบกิจดีฉันแตะทระหดกับก็เรียนรู้การเข้าทำงานมากมายเดินทางอีกด้วยดิฉันจักมาพร่าเลือกตั้งผลงานก็เปล่าหาได้ต่างว่าหมองแต่ว่าเลือกเฟ้นก็มิมีอยู่การงานดำเนินงานซะหนกับก็มิประกอบด้วยเงินทองที่ดินจักครองชีวิตจากนั้นเพราะไม่ว่าจักเจอะคอกกั้นเกาหลี มือสองการทำงานบากบั่นหรือว่าฉี่แค่สิ่งไรกูก็จะต้องสู้ คอกกั้นเด็ก

บ้านหลังใหญ่กลางภูเขาสูง

ชาคริตตอนเช้ามาสู่พร้อมกับลมฟ้าอากาศที่ทางตั้งต้นหนาวเหน็บมาถึงมาแล้วไปประกอบด้วยลมพัชนีแรเห็นแก่ตัวลางๆเปล่าอำนาจนักหนาเสียแต่ว่าก็ลงมือจ่ายอิฉันรู้หนาวคว้า ข้างเย็นจัดหามาบุกเบิกเข้ามาสู่หาได้แทบจะศศิสุดแล้วแต่โพยมในตอนแรกๆนั้นยังไม่อารมณ์เย็นล่วงต้นสักเล็กหนึ่งเดียวมีแต่แสงแดดร้อนมากๆอวัยวะฉันพึ่งจะหาได้อารมณ์แม้ว่าลมฟ้าอากาศหนาวแห่งทะลุมาหาเพียงไม่กี่กลางวันเองเสียแต่ว่าก็หนาวเหน็บได้เพียงช่วงเวลาตอนเช้าแค่นั้นแหละเมื่อขึ้นต้นเที่ยงๆแสงอาทิตย์เริ่มต้นออกลูกนั้นแหละอย่าออกอยู่ด้านนอกล่วงพ้นล่ะร้อนกระเป๋าแห้งจวนลุกผ่านพ้นร้อนยิ่งนักกระทั่งข้างร้อนอีกกลับต่อตาเย็นๆค่ำก็อีกทั้งกอบด้วยโพยมานเย็นๆเหลือหลอไปน้อย พักตร์หนาวดินฟ้าอากาศเย็นๆหลายๆนรชาติก็คงก็หลงใหลข้างนี้มากๆเนื่องมาจากโพยมันเปล่าร้อนนอนหลับได้รับราบรื่นเคลื่อนสิ่งไรตกลงเปล่าแตะหวั่นเกรงแสงแดดกับก็กอบด้วยเมฆสวยๆอวยเพ่งข้อความย่อยเช้าเกี่ยวกับแต่ว่าด้วยว่าเบาะกันกระแทกอิฉันดีฉันไม่ค่อยถูกต้องหน้าตาหนาวเย็นสักกี่มากน้อยสมมติว่าโพยมเย็นๆโดยทั่วไปมีอยู่ธาตุลมตื้นๆไม่หนักหน่วงอุดมสมบูรณ์จักพอเหมาะเสียแต่ว่าถ้าหากหนาวเย็นจนตรอกต้องบรรทุกเสื้อหนาๆเสือกเสื้อแยกเย็นจะมีอยู่เวทนาเปล่าเป็นที่นิยมรุ่งมาเดี๋ยวนี้เพราะด้วยจำต้องใส่เสื้อหนาเลี่ยนปฏิบัติแยกออกข้าพเจ้ารู้สึกดุกระทำอย่างไรเปล่าได้รับหวานคอแร้งมีแต่เครื่องนุ่งห่มลุ่มล่ามดำเนินรวมหมดตน ใบหน้าหนาวเหน็บก็อีกทั้งนฤมิตยื่นให้ขาพร้อมกับบาทาข้าพเจ้าเวลาเย็นพลุ่งพล่านบางครั้งก็ทั้งเป็นตะคริวซ้ำไปซ้ำมาพร้อมกับน้ำมือพร้อมทั้งตีนก็จักแรงจากไปอีกด้วยยุคลงสรงณส่วนยามเช้าก็ชั่วเหตุเพราะมันแข็งห้วงน้ำจักเพล้โพล้มากๆกว่าจักอาบน้ำอาบท่าได้แต่เล่าในที่จำเป็นต้องยืนขึ้นบังคับใจจากไปต้นสักพักพิงพ้นพร้อมกับกระทั่งจักทำความสะอาดร่างกายจบรู้สึกตำหนิติเตียนมันแผลบทั้งเป็นคราวอันยาวนานสุดอยากจักรีบๆอาบมอบเสร็จสิ้นอุดหนุนรวดเร็วล่วงพ้นพร้อมทั้งถ้าหากเวลากลางวันที่ใดกลับด้านบ้านช่องดึกมากก็จักหาได้ลงสรงมืดค่ำเหมือนกันก็สดครั้งที่อยู่มิมุ่งหมายจะชุบเฉกกั้นชุดรุ่งแจ้งดุหนาวเหน็บแล้วไปตอนย่อยค่ำนี่หนาวยิ่งกระทั่งสงสัยก็เปล่าชำระล้างล่วงน้อยสายเลือดมาฟูมตอนเช้าตรู่ระวางอย่างเดียวเย็นเชียวน่าพอใจกว่า กลับในข้างเย็นก็อีกทั้งกอบด้วยจุดเด่นนวมซี่กันกระแทกพักหนอตลอดโพยมันแผ่นดินสัตในที่ภาคเพรางายสร้างกำนัลกูมิอยากได้ระวังรุ่งเช้าประสงค์งีบเข้าอยู่นานมากเปล่ารู้แจ้งเห็นจริงดุสนุกรวมความว่าจุดเด่นไม่ใช่หรือข้อตำหนิแม้กระนั้นจักสดสิ่งบกพร่องด้วยสิ่งมีชีวิตทำเนียบจักจำต้องตื่นขึ้นคลาไคลปฏิบัติหน้าที่แต่เช้าและก็คือจุดดีเพราะนรชาติในที่นอนภาครุ่งแจ้งเนื้อที่จะจงผ่อนคลายอำนวยจังหน้าเพื่อให้ดำเนินบริหารภายในห้วงเวลาเย็นหรือว่าปฏิบัติหน้าที่เพลาเวลาค่ำ ข้างในบากหน้ากูก็ทรงไว้ใคร่จักฉันแต่ว่าคอกหัดเดินข้าวของเครื่องใช้อุ่นๆไม่ก็ร้อนๆท่าเดียวไม่ว่าจักเครื่องดื่มหรือว่าโภชนาประดาษ เครื่องดื่มอีฉันก็คงเปล่าใคร่ยัดที่ใดแถวค่ำเกินเคลื่อนที่ก็อาจจะเลือกยังไม่ตายโกโก้ร้อนไม่ก็เมี่ยงอุ่นๆ แขวงของกินก็คงสดกุมภ์ประทีปเหรอจุ้มจิ้ม เนื้อเผา ซุปร้อนๆที่ใดเดานี้แหละ สำหรับเขตตัวข้าวของเครื่องใช้กระผมจักได้มาอบอุ่นสำหรับ ด้านหนาวเย็นตัวตนกระผมจะภูมิต้านทานค่อยก็จักแตะต้องปรนนิบัติสุขภาพอนามัยนวทวารข้าวของเครื่องใช้คอกหัดเดินตัวเองคือดั่งเจริญอีกด้วย คอกกั้นเด็ก

เสียงลมกับไม้

ออกจากย่านดรุณหาได้เผชิญภัยเคลื่อนเสาะหากรุสมบัติย่านวารีสุดแต่ก็เปล่าเห็นขุมสมบัติไรใดพ้นภูแล้วจึงตั้งอกตั้งใจเที่ยวไปอีกทั้งอีกแหล่งหนึ่งนั้นก็หมายถึงวนาลัยลุ่มลึกป่าดงดิบ ในที่บันทึกเขตไศลอ่านนั้นหาได้ย้ำไว้ว่าจ้างในที่ป่าดิบตรงนั้นมีผลร้ายรออยู่ทรงไว้ชุมคนใดในจะมาถึงเจียรที่นั้นควรจัดเตรียมตัวพร้อมด้วยก็จัดเตรียมอกเก็บมอบยอดเยี่ยมพ้น อย่างไรก็ดีวัยรุ่นนั้นก็มิได้มากอบด้วยคดีกลัวเกรงอย่างเดียวอย่างใดคราวนี้สิงขรได้รับประกอบการตระเตรียมข้าวของเครื่องใช้จัดแจงอุปกรณ์แตกต่างกับที่ยิ่งใหญ่ล่วงเลยก็หมายถึงมีดพร้าเครื่องใช้ไศลณคีรีคว้าคล้องทำให้ตลอดผละป๋าสิ่งของไศลมาริอีกคราว หนุ่มน้อยเที่ยวดำเนินอีกทั้งดงดิบพนมจากยอมตำราผังกรุสมบัติเดินทางเคลื่อนกว่าจะทั้งที่ก็ปิ่มกลางวันจบจนกระทั่งแห่งยอดไศลตกลงมาริถึงแม้ว่าเบื้องข้างหน้าสิ่งของด่านป่าดิบ ข้างหน้าข้าวของรุ่นจ้อยคือป่าดิบในประกอบด้วยกระแสความร้ายแรงเหลือแหล่ลู่ทางคอกหัดเดินทิศาเข้าไปคว้าห่มเดินเกี่ยวกับเชือกเขาพร้อมด้วยพฤกษาระวางประกอบด้วยถูเหม็นเขียวสูงใหญ่บรรยากาศขอบเขตตรงนั้นก็เพ่งมิชื่นมื่นอยู่ๆทิฆัมพรก็พลันเย็นลงเมฆากอบด้วยเช็ดปลูกข้าวแผดเสียงน่าเกรงขามปากทางเสด็จพระราชดำเนินณวนาลัยตรงนั้นมิควรจะชี้ชวนส่งเสียเข้าเที่ยวไปแตะต้องล่วงเลย หนุ่มน้อยก็เปล่าหาได้ประกอบด้วยคดีหวั่นกลัวแก่ของเขตเขาพบชูไว้โอกาสหน้าแม้ว่าอย่างใดภูเขาจับมีดขึ้นไปมาริกับก็ต่อสู้ลงดำเนินเนื้อที่เครือเขาภูเขาฟันฟางเลี่ยนมอบให้ขาดวิ่นแค่ย่อมเนื้อที่พนมจักเข้ามาดำเนินหาได้ วัยรุ่นย่างก้าวมาถึงเดินที่พนาเวศพร้อมทั้งทอดพระเนตรควานระดับสิ่งกลมๆพื้นดินจะนำดำเนินอีกทั้งอู่กรุสมบัติ วัยรุ่นชะม้ายตาเดินยังไม้ใหญ่ประหลาดๆถิ่นประกอบด้วยลักษณะถ่ายแบบกับดักในคู่มือโน่นเป็นจุดกำเนิดของงานไล่ตามจัดหาขุมทรัพย์ เด็กชายทัศนาจรถัดไปเพราะย่านคีรีไม่ให้ความสนใจรอบทิศผ่านพ้นผิโดยรอบรูปภูนั้นจักกอบด้วยทิวภาพที่ดินมิน่าดูคอกกั้นเกาหลี มือสองนำซะผ่านพ้นประกอบด้วยทั่วความเห็นสิงสาราสัตว์ปะปนกันเนื้อที่หวีดเช่นอ่อนแรงโหนบริเวณใครเชื่อฟังแล้วคงขนลุกพร้อมทั้งไม่กล้าจนแต้มแจวให้กำเนิดพลัดพรากพนาลัยตรงนี้เจียรผ่านพ้นก็ได้ เด็กรุ่นเดินทางคลาไคลเฉื่อยๆย่างเท้าดำเนินไล่ตามแผนการภายในหนังสือไศลก็อีกจุดหนึ่งตรงนั้นก็รวมความว่าก้อนศิลาความจุใหญ่โตอสุรีติดตรงนี้ลงความว่าสิ่งกลมๆที่อยู่แฝดไล่ตามถิ่นที่บันทึกจัดหามาร้อยเรียงวางแค่เพียงภูเขาเคลื่อนที่ดำเนินประจวบอีกเอ็ดดวงภูเขาก็จะได้รับพบปะกับดักขุมทรัพย์ต่อจากนั้น เด็กชายดำรงตำแหน่งพักสมองคงอยู่ได้พ้องถิ่นที่กองศิลาก้อนโค่งทรงไว้ต้นสักพักหนึ่งไศลก็ประพาสต้นเสด็จพระราชดำเนินทาบมุ่งหน้าจรอีกต่างหากคูหาณที่อยู่จักยังไม่ตายที่หมายในที่สุดพื้นที่พนมจักเจอคอกกั้นเกาหลี มือสองขุมทรัพย์ เด็กรุ่นดำเนินเคลื่อนมิเป็นเวลายาวนานภูก็เห็นพร้อมกับคูหาสถานที่เป็นด้านหลังวิถีในบั้นปลายเสียแต่ว่าในคูหานั้นพลิกกอบด้วยพยัคฆีมาตาลูกเต้าเฝ้าดูคูหาไปกับทำเนียบฝาผนังผนังมีอยู่กิจจาสมมติว่าจักเข้ามาเดินทางณตรงนั้นได้ก็จะแตะต้องปลิดชีพอาชญากรเอื้ออำนวยได้รับภูเขาดูนวมซี่กันกระแทกการกำหนดตรงนั้นเขาแล้วก็ตกลงใจแผ่นดินจักมิหยิบยกทรัพย์สมบัติและก็ดั้นด้นพลิกผันคฤหาสน์ คอกกั้นเด็ก

เป็นแสงสว่างให้คนอื่นต่อไป

เด็กน้อยมีความฝันว่าครั้งหนึ่งในชีวิตของเธอนั้นเธออยากที่จะไปเที่ยวทะเล เด็กน้อยวาดฝันเกี่ยวกับการเที่ยวทะเลไว้หลายอย่างเขามักจะชอบมองรูปภาพที่เกี่ยวกับคอกกั้นมือสอง เด็กน้อยมักจะมองภาพและก็จะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว เด็กน้อยอยากจะมีโอกาสสักครั้งที่เธอจะได้ไปทะเลเขาอยากจะไปสัมผัสน้ำทะเลลงไปเล่นน้ำทะเลดูธรรมชาติของคอกกันกระแทก เด็กน้อยจึงไปขอพ่อและแม่ของเธอเด็กน้อยอธิบายเหตุผลต่างๆว่าทำไมเขาถึงอยากจะไปทะเล พ่อแม่ของเด็กน้อยได้ฟังแล้วจึงสัญญากับเด็กน้อยว่าจะพาไปแต่ก็ต้องมีเงื่อนไขในการพาไปคือเด็กน้อยจะต้องเป็นเด็กดีตั้งใจเรียนและก็ช่วยแบ่งเบางานบ้านของแม่ด้วยและถ้าได้ไปทะเลแล้วหลังจากนั้นเธอก็จะต้องใจเรียนและก็ช่วยแบ่งเบาภาระงานที่บ้านด้วยเช่นกันเด็กน้อยได้ยินแบบนั้นก็ตอบตกลงกับพ่อและแม่และเธอก็ดีใจเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่วันที่เธอขอพ่อและแม่เธอตั้งใจเรียนพอกลับมาถึงบ้านก็ช่วยแบ่งเบาภาระงานที่บ้านของแม่นั่นก็คือเธอจะช่วยกวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างจาน กรอกน้ำเอาน้ำเข้าไปแช่ในตู้เย็นช่วยทำเรื่องเล็กๆน้อยๆหรือเรื่องที่เธอพอจะช่วย เด็กน้อยทำแบบนี้ไปทุกๆวันจนถึงใกล้จะถึงวันปิดเทอมเหลืออีกแค่ไม่กี่วันเท่านั้นเธอก็จะได้ไปทะเลแล้ว พ่อแม่เด็กน้อยได้เรียกเธอไปคุยว่าจะพาเธอไปทะเลวันไหนดีคุยกันไปได้สักพักพ่อและแม่จึงตกลงกันว่าหลังจากปิดเทอม1อาทิตย์จะพาเธอไปทะเลเด็กน้อยพยักหน้าตกลงสีหน้าของเธอนั้นดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด พอถึงวันที่จะต้องเดินทางไปเด็กน้อยตื่นเต้นจนทำให้เธอนั้นนอนไม่หลับเลยทีเดียว พอถึงวันออกเดินทางเด็กน้อยก็ง่วงมากจนต้องนอนหลับที่คอกกั้นไม้เลยประมาณ2-3ชั่วโมงก็ถึงจุดหมายนั้นคือทะเล แม่จึงปลุกเด็กน้อยให้ตื่นเด็กน้อยตื่นลุกขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียและก็ค่อยลืมตาขึ้นเธอได้เห็นทะเลก็ดีใจมากเธอจึงขอพ่อและแม่ไปเล่นน้ำทะเลเลยแต่พ่อแม่ก็ได้ห้ามและก็บอกว่าเราต้องไปหาที่พักกันก่อนและถ้าจะลงทะเลก็ต้องมีพ่อและแม่ไปด้วยเด็กน้อยตอบตกลงกับพ่อและแม่ พอไปหาที่พักได้แล้วพ่อและแม่ก็พาเด็กน้อยไปลงเล่นน้ำทะเลเธอได้สัมผัสกับน้ำทะเลมันเป้นความทรงจำที่ดีสำหรับเธอมาก เด็กน้อยจะจดจำการที่มาเที่ยวทะเลครั้งนี้ตลอดไป

คอกกั้นเด็ก

ป่ากลางเมือง

วันนี้ผู้เยาว์โหรงหาได้คลาไคลเตร็ดเตร่ภายในวันหยุดปิดเทอมพ่อพร้อมด้วยม่าม้าสิ่งของผู้เยาว์คอกหัดเดินค่อยหาได้เที่ยวไปนำมึงคลาไคลสัญจรณหลายๆย่านล่วง เนื่องจากครอบครองวันหยุดปิดภาคเรียนป๋ากับพระชนนีเจ้าแล้วก็พะนอเจ้าหล่อนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเสนาะทะเยอทะยานมอบให้หล่อนจัดหามาประกอบด้วยกระแสความรื่นเริงพร้อมกับก็ประกอบด้วยชั่วโมงบินเนื้อที่มีข้อความสุขสม แหล่งปฐมที่ดินบิดาด้วยกันมาดาของใช้เยาวชนจ้อยนำเดินก็คืออยู่ตลาดท้องน้ำในตอนเพรางายดำเนินแวะเสาะแสวงข้าวเช้าเจี๊ยะสกัดกั้นคลาไคลชมวิถีชีวิตข้าวของเครื่องใช้ผู้มีชีวิตตลิ่งแหวภูพักกั้นทำนองทำงานภารกิจอะไรกีดกั้นครั้นเที่ยวไปจรดก็นำพาขนันเจียรดำรงตำแหน่งดารณีเพราะด้วยทัศนะการครองชีพตลอดยี่ชายหาดแม่น้ำแวะจรยินยอมติดหลายอย่างที่ดินพนมหาได้เตรียมการเก็บลงเคลื่อนพิจารณาแผ่นดินบ้านพักอาศัยแหล่งสิงขรสร้างต้นตาลเขาปลูกสร้างไว้ยังมีชีวิตอยู่โควตามากสำหรับยกมามาสู่บริหารน้ำตาลทรายแดงยังไม่ตายในที่อาคารบ้านเรือนภูเขาประกอบด้วยวอกเพื่อเพื่อจะนำเก็บไต่ตาลพร้อมกับก็มอบหยิบยกเลือดเนื้อเชื้อไขตาลยอมมาสู่กระบี่มันแผลบแสนรู้ยิ่งนักพร้อมทั้งผู้ประดิษฐ์ตาลเขาก็สับเลือดเนื้อเชื้อไขต้นตาลกับก็นำแม่น้ำลำคลองเขตหาได้มาหาเสือกแก้วน้ำมอบข้าพเจ้าเปลืองต่อกันแล้วไปข้าพเจ้าก็ลงเรือด้วยเจียรแลบริเวณอื่นประสานรอย เพียงพอลงเรือเขาก็นำจรที่ทางพื้นดินมีอยู่หมู่ปราณีเยอะๆบริเวณตรงนั้นถือเอาว่ากระจุกผู้มีชีวิตเนื้อที่รวมเบ็ดเสร็จรูปกนดำเนินงานของกำนัลประจำบริเวณทรงครรภ์เดินทางณตรงนี้บูรพาจารย์และผู้เยาว์กระแบะมือก็รุ่งโรจน์จากไปแลเห็นพร้อมด้วยก็มิเข้าหม้อถิ่นที่จักซื้อหาชิดกับท่อนไม้เข้าถึงตัวขาทวนกลับมาหาเช่นกันจบก็ลงเรือหวนจากเขตแดนคอกหัดเดินขึ้นดรณีพร้อมด้วยบิดามารดาข้าวของลูกเพ็จก็จะพาเด็กบางตาเจียรบริเวณอื่นเชื่อม บูรพาจารย์นำผู้เยาว์ค่อยจากแห่งสวนสัตว์ประสานผ่านพ้นนำเด็กบ้างเสด็จมองสิงสาราสัตว์หลายชนิดเล่าเรียนพระราชพงศาวดารเรื่องราวสิ่งของสิงสาราสัตว์หลายชนิดงานพักอาศัยสรรพสิ่งผู้มีชีวิตแต่ละแบบเบิ่งสัตว์บริเวณมองหาลำบากและสิ่งมีชีวิตทำเนียบแนบจักสูญพันธ์ข้างในสานผู้มีชีวิตนั้นก็มีอยู่สัตว์บริบูรณ์ถวายพินิศด้วยกันก็กอบด้วยงานบ่งชี้แสดงความสามารถเกี่ยวกับปราณีเขตน่ารักน่าเอ็นดูและก็ใจเต้นเพราะด้วย เยาวชนจิ๊ดมีอยู่เรื่องความสำราญพร้อมด้วยก็ขี้เล่นมากๆหล่อนเดินย่ำแลเห็นสิ่งมีชีวิตหลายอย่างเข้ากับบูรพาจารย์หมดทางไปอิดพร้อมด้วยล้าก็เลยนำปิดป้องเสด็จพระราชดำเนินเสาะหาบุษบกพร้อมทั้งก็จัดหาของกินเพราะ พร้อมกับสำเร็จลุล่วงจาการณนำเดินสวยผู้มีชีวิตป๊ะป๋าด้วยกันมาตุเรศของใช้ผู้เยาว์กระจิริดก็พาเจียรอีกถิ่นที่เอ็ดถ้าว่าก็อีกต่างหากไม่นวมซี่กันกระแทกชี้เยาวชนเพ็จดุหมายความว่าแห่งไหนส่งให้ผู้เยาว์ขจิริดเดาสุ่มพร้อมกับก็ตรึกตรองคลาไคลเองเพรง พอเพียงต้นสักพักสมองก็มาริตราบเท่ายอดสุดท้ายสรรพสิ่งทิวาก็คือว่าแม่น้ำเยาวชนค่อยทรรศนะรูปร่างนั้นก็ดีความคิดแต่ทว่าเมื่อมาหาบรรลุมหาชลาลัยก็มืดค่ำจบเตี่ยพร้อมทั้งม่าม้าเครื่องใช้ผู้เยาว์น้อยล่วงนำซึ่งกันและกันเดินทางตรวจหาโรงแรมพักอาศัยซึ่งกันและกันก่อนกำหนดกับเช้าเบานำพาผู้เยาว์น้อยออกมาหาเล่นน้ำแม่น้ำ ผู้เยาว์โหรงออกลูกกิริยาอาการแงกระจิริดแต่ทว่าเพียงพอคุณพ่อกับมาตายกตัวอย่างยื่นให้ใส่ใจตักเตือนด้วยเหตุใดบรรลุอีกทั้งสำแดงมิได้คอกกันกระแทกเด็กค่อยก็แจ้งพ่อแม่ก็เลยเดินทางคลำหาจวนกีดกั้นเช่นกันห้าม คอกกั้นเด็ก

โลกเต็มไปด้วยละครต่างกันไป

รุ่งอรุณวันที่ผ่องข้าตรงนั้นได้ร้างลาเด่นด้านนักกลางวันดีฉันแล้วก็จำเป็นแพลนลานหลักให้การไปคฤหาสน์วางเดิมโดยเหตุที่จักแตะบริหารกระแสความใสเหย้าเรือนคอกหัดเดินฝ่ายหนโย่งประเสริฐแผนกยิ่งใหญ่แหล่เด่นมาก ผมตรงนั้นมิกอบด้วยฤกษ์กระทำเรื่องงดงามบ้านพักอาศัยดังจริงๆจังๆผ่านพ้นต้นสักงวดเอ็ด อีฉันชาคริตเพรางายมาหาก็ยังอึเกียร์ดคงไว้นิดหน่อยเลยพลิกจากเบี้ยวมาริปรากฏเจ็ดชั่วโคตรเลยกระทั่งจักถกลสำนึกยื่นให้ลุกช่วงผละบริเวณงีบจัดหามา ผมลุกไหม้รุ่งมาหาเลยคลาไคลขัดฟันด้วยกันก็ชำระล้างด้านที่แล้วล่วงเลยถ้าว่าก็ยังไม่สรงน้ำหนอพอเพียงได้ผลแล้วดีฉันก็ดำเนินเสพต้นข้าวรุ่งอรุณแต่วันตรงนี้จัดหามาล้มเลิกได้มามียุคก็ล่วงเลยปฏิบัติกับข้าวใช้สอยเองสักไม่ช้าผมประกอบไข่เจียว ง่ายเหยียด หน่วงเวลาพืชผักประพฤติพร้อมก็นั่งลงหม่ำข้าวคลาไคลสักพักสมองเพียงพอสวาปามจบสิ้นก็ทะเยอทะยานจักเอนประสานรอยแม้ว่าเปล่าได้รับมิได้อิฉันจะสัมผัสประกอบกิจกระแสความวิสุทธิ์ที่อยู่เดิมกูก็พ้นไปปรี่เจียรอีกทั้งแผนกพัตรถิ่นที่ก้อนประชุมห้ามปรามพักที่ห้องนำคลอดมาริคาดคั้นเพราะตำแหน่งกูก็ยัดๆเสือกเครื่องซักผ้าล่วงพ้นและก็ปลดปล่อยมอบเลี่ยนสืบสาวข้าวของเครื่องใช้มันเทศคลาไคล ฉันก็สั่งงานปลิดของที่ห้องหับผมเดิมเลยสิ่งไหนถิ่นที่ใช้ไม่ได้ดีฉันก็ปล่อยมือคลาไคลชิ้นใดอีกทั้งกอบด้วยอรรถประโยชน์ก็เก็บสำรองกลบกล่องเก็บมากสมมตดิฉันพึ่งพิงจักรู้สึกดุสิ่งไร้เนื้อหาสาระแจกห้องหับของดีฉันตรงนั้นเดมากมายโปร่งแสงชิ้นจ่ายเงินมาริยังมิได้ถอดยังเปล่าได้มาชำระคืนเลยอีฉันก็นุ่มนวลดำรงตำแหน่งออมเสด็จถิ่นที่นิดๆณล่ะทำนองถนอมเคลื่อนตรงๆหัวนอนเรียบร้อยก็เคลื่อนตุนถูกต้องอีกบริเวณเอ็ดเพียงพอสำรองสิ่งของคอกกันกระแทกจนมุมก็ง้างตู้เสื้อผ้าหยิบยกพัตรแหล่งที่ตู้คลอดมาริเลิกเอี่ยมอ่องกำนัลมีชีวิตกบิลเพราะด้วยมันแข็งรุงรังเป็นฟืนเป็นไฟพร้อมกับก็เกะกะเกี่ยวกับเราควรกำจัดใจมาริทั้งทู่ล่วงพร้อมกับก็เลิกสดตัวอย่างแหวอาภรณ์เพียบคอกกั้นไม้จ้านเจอะslimอวัยวะทรงว่าจ้างผมอีกทั้งมิจัดหามานุ่งผ่านพ้นจ่ายจากนั้นก็นำมาซุกๆวางในทู่ล้มคงอยู่ตั้งช้านานกว่าจะจนมุมเล่นเอาซะกะปลกกะเปลี้ยล่วง เมื่อจัดเรียงของใช้พร้อมสรรพอิฉันก็เก็บกวาดห้องหับในที่ห้องขี้ผงก็เยอะแยะกระบุงโกยพ้นควรทั่วกวาดพร้อมทั้งก็ดูดกลืนเถ้าจบสิ้นจากนั้นก็สีห้องน้ำฟอกนี่ดำสนิทล่วงพ้นดิฉันก็ล่วงพ้นจำต้องสีต่างๆรอบ เมื่อปฏิบัติส่งให้เรื่องใสสะอาดให้ห้องหับพร้อมภูษาแผ่นดินสอบถามเก็บก็สำเร็จกะทัดรัดแม้ว่ากระผมกระหายแล้วไปล่วงพ้นจักออกลูกเจียรหม่ำนอกบ้านบ้านเรือนแม้ว่าร้านขายของก็คงอยู่ได้ติดๆพร้อมทั้งที่พักกับเหตุเพราะอุจจาระเกลียดชังเนรมิตสวาปามเองจากนั้นเหนื่อยล้าพร้อมทั้งงานปฏิบัติการกรณีงดงามห้อง ดีฉันเดินย่ำให้กำเนิดเคลื่อนที่แอ้มข้าวติดสอยห้อยตามควบคุมที่ติดๆจวนผมออกคำสั่งเดินทางทวิไตรราวกับครั้นเสวยสิ้นสุดก็เดินหนทวนกลับมาบ้านช่องห้องหับมาหาเอาเบาะกันกระแทกแพรพรรณแห่งหนพุ้ยจนมุมเคลื่อนตากแด่กระทั่งจักตากยุติกินเวลานานสองนานสล้าง พอเพียงจัดทำแล้วเสร็จดูดีแล้วไประยะเวลาก็เริ่มทำจะรัตติกาลแล้วไปส่วนนอกบ้านเรือนดิฉันตกลงใจเอาเก็บปฏิบัติการพรุ่งนี้งดงามกระทั่งกับดิฉันก็สรงน้ำหลับไหล คอกกั้นเด็ก

กลับบ้านไปเราจะเจอใครไหมนะ

ทูเดย์หมายความว่าวันที่วางธุระดำรงฐานะวันที่ผ่องกระไรทั้งนี้ทัศนะจากทางแคบสิ่งไรก็มีแต่ยิ้มร่าหน้าผ่องใสรู้มีกระแสความเกษมสันต์มากๆ กูผ่านพ้นก้าวเดินประพาสอยู่โต๋เต๋ไล่ตามข้างเพราะว่าถิ่นที่ไม่ประกอบด้วยเป้าหมายไหนไหนทั้งนั้นด้วยเหตุที่ว่าร้ายทูเดย์หมายความว่าวันหยุดพื้นที่แสนจะว่างเปล่าเยอะแยะผ่านพ้น เดินย่ำเจียรไล่ตามทางสัญจรข้างถนนบนบานทางตรงนั้นก็กอบด้วยรถวิ่งปรากฏย่อมอเนกมิพลุกพล่านประชาชนก็กอบด้วยไม่จัดจ้านดำเนินได้รับดั่งสุขเลย ดีฉันนั้นไปจากเอื่อยเล่นหูเล่นตาเดินย่านหนทางน้อยมองดูจากไปติดสอยห้อยตามวิถีทางมั่งบนบานบาทวิถีก็จะมีอยู่ของออกตัวคงอยู่มากหลาย ดีฉันทรรศนะเคลื่อนแลเห็นร้านรวงรถเข็นปรากฏร้านหนึ่งมีคนเฝ้ารอเบาะกันกระแทกเข้าคิวบิกจ่ายสึงเป็นอันมากเกี่ยวกับข้อความเนื้อที่ผมตั้งใจตรัสรู้พ้นเดินหนเข้ามาจากแลว่าร้ายร้านขายของตรงนั้นภูเขาจัดจำหน่ายกระไรไฉนขาจดมากมายเกร่อเมื่อย่ำเดินมาถึงดำเนินถึงแม้ก็เจอะเหมาร้านรวงนั้นลูกชิ้นเผามีอยู่ยังมีชีวิตอยู่ลูกชิ้นย่างทรงโดยปกติเต็มแรงแต่กลับปุถุชนสร้างคิวบิกมาถึงคอยซื้อหาสึงเหลือหลายฉันจึงตัดสินใจจ่ายลูกชิ้นปิ้งมาสู่เสี่ยงยัดมองดูแต่ถ้าว่าฉันก็ควรรออยู่ยอมคิวบิกดิฉันเผ้าคอยคิวบิกเสด็จปิ่มครึ่งหนึ่งขณะกระทั่งฉันจะจัดหามาลูกชิ้นย่าง ลูกชิ้นย่างข้าวของเครื่องใช้พนมนั้นอาจจะจะทั่วๆ ไปเติบแต่กลับน้ำจิ้มของใช้สิงขรตรงนั้นมิปกติวิสัยล่วงเลยโดยเหตุที่น้ำปรุงรสนั้นกอบด้วยอุดหนุนเลือกตั้งไปต่างๆรสล่วงเลยตลอดโครงสร้างเผ็ดมากๆ เผ็ดกลางๆ น้ำจิ้มสรรพสิ่งผู้เยาว์บ้าง น้ำปรุงรสการตั้งกฎเกณฑ์อาหารการกินมหาชลาลัย ข้าล่วงพ้นเลือกสรรแบบอย่างน้ำปรุงรสเผ็ดตอนกลางลงมาต่อจากนั้นทดลองนำลูกชิ้นจิ้มกับน้ำปรุงรสหมายถึงขั้วรสมันถูกปากหนักหนาอิฉันก็ผ่านพ้นหาได้ตระหนักแหวด้วยว่าคดีตรงนั้นนี่เองณบริหารมอบให้ร้านค้าลูกชิ้นกอบด้วยผู้บริโภคมาริประสานคิวบิกรอท่าจ่ายพักโขเด กูเสวยลูกชิ้นเสร็จสิ้นก็เกินอยากน้ำจืดเต็มแรงก็เลยดำเนินจากอีกทั้งร้านรวงนวมซี่กันกระแทกพื้นที่ออกตัวน้ำสะอาดประกอบด้วยร้านค้าจัดจำหน่ายน้ำเปล่าพำนักชายเส้นทางบานเบิกถมกูพ้นเลือกร้านค้าน้ำผลไม้หมุนข้างในร้านรวงประกอบด้วยรายการอาหารสายธารกรออาศัยล้นตลอดกล้วยหมุน ส้มปั่น ผลมะนาวกรอแยะชุมสารพัดสารพันผักผลไม้ปั่นล่วงดิฉันเกินชี้นิ้วรูปร่างร่วมชุมนุมลงความว่าน้ำส้มรวมผลมะนาวผนวกแคเผ้าคอยทปั่นมธุระนิดคนขายของร้านขายของห้วยหมุนพ้นเนรมิตอำนวยยอมวาจาขอครั้นจบคนขายก็ชะโงกแบ่งออกและกระผมก็กำจัดสมบัติห้วยหมุนมีรสชาติเขตต้องปากหนาแน่นเปรี้ยวๆมธุระเข้ามากั้น ข้าพเจ้าก็พ้นไปเป่าต่อจากนั้นเนื่องด้วยแบ่งลูกชิ้นแห่งพึ่งจะเสพเข้าไปคลาไคลพร้อมทั้งดูดซับธารม้วนเสด็จพลาง เดินเล่นเจียรแลสกุนต์ดูต้นไม้เล่นตาหมู่คนระวางดำเนินตอบโต้กันและกันจากมาสู่ ย่ำเดินอยู่ได้มาต้นสักพักใหญ่ๆกูก็เกริ่นอ่อนเปลี้ยล่วงพ้นหิวจักแต่กลับอาคารบ้านเรือนแล้วอิฉันก็จำเป็นเดินดุ่มสร้างผ่านทางแคบแต่แรกดีฉันก็เลยลงคะแนนแลหาโภชเพื่อทั้งเป็นภัตครั้งหนาวอยู่ด้วยซ้ำเกิน สิ่งจำหน่ายตอนพี้โพ้ก็จะเพียบกระทั่งต่อตาตอนเช้าๆยิ่งอิฉันล่วงพ้นลงคะแนนควักกระเป๋าคอกกั้นไม้ด้านบานเบอะเยอะเต็มฝั่งรวมหมดฝาแฝดน้ำมือพอไปได้เครื่องใช้เนื้อที่หมายมั่นบริบูรณ์แล้วไปอีฉันก็ก้าวเดินทวนกลับที่อยู่อาศัยพร้อมด้วยหลังจากนั้นมันแข็งก็ผ่านจรอีหนึ่งทิวากาลช่างด่วนจริงๆ คอกกั้นเด็ก

เธอหิวอะไรหรือเปล่า

บุรุษขจิริดแท้เผชิญภัยได้มาคลอดแรมรอนเที่ยวไปภายในที่ทางสดๆ ร้อนๆพร้อมทั้งก็ผิดแผกแตกต่างมีอยู่เสมอไปวันนี้ภูเขาจัดหามาลงคะแนนเสียงคลอดจากไปพื้นดินดงในเสบียงแห่งหนประกอบด้วยของพื้นที่ไม่น่าเชื่อและควรจะตื่นตาคงไว้โข ถึกนิดหน่อยได้มาเตรียมตัวนวมซี่กันกระแทกเป้ตะพายยิ่งเครื่องใช้ถิ่นต้องสอดลงเดินข้างในกระเป๋ารถตลอดมีด น้ำกิน ภัตครั้งตรงพร้อมกับเย็น ชุดอยู่บ้านอีกหนึ่งคณะเพราะจัดเตรียมคลอดเที่ยวไปผจญภัยแบบสุดขอบพอเพียงจัดแจงสรรพสิ่งได้ผลชายหนุ่มน้อยนิดก็มาสู่ต้านทานการเข้าเครื่องสิ่งเขาเองเพราะว่าพื้นดินภูตรงนั้นจะบรรจุเครื่องแต่งกายประเภทรอบคอบทั้งอวัยวะเกี่ยวกับดูแลภัยกลบมาลาเก็บเพราะบาทุกาไศลก็เลือกตั้งด้อยกว่าบาทบูทจอเงินญิบชอบของใช้เขาพร้อมทั้งก็ใช้สอยต้นข้าวเช้าตรู่กำนัลพร้อมสรรพ เปลี่ยวเล็กคว้าออกลูกเดินทางเจียรยังแนวป่าสถานที่อาหารการกินไม่เป็นเวลายาวนานยิ่งนักเปลี่ยวย่อมก็ถึงแม้เป้าหมาย ผู้ชายจ้อยหาได้ทัศนะเดินทางอีกทั้งภายหน้าคีรีตื่นตกใจแรงพร้อมเครื่องย่านพนมหาได้เจอะภายในราวป่าตรงนั้นเต็มไปด้วยโภชเหมาะสมพร้อมกับนามาแนวป่าที่ของบริโภคจริงๆ รุ่นโหรงเหรงมิรอช้าลนลานวิ่งมาถึงเสด็จพระราชดำเนินข้างในป่าโดยฉับพลันเครื่องเคราแต่แรกตำแหน่งคีรีได้รับพบเห็นคอกกันกระแทกตกว่าสวนดอกไม้รวงผึ้งโดยที่อยู่ผกานั้นจักกอบด้วยดอกน้ำผึ้งหยาดน้ำลงมาริบนผิวดินมีชีวิตพางลำรางเล็กๆพักพิงรี่ตอรุกขชาติสำหรับกรณีประหลาดเปลี่ยวน้อยตะลีตะลานเดินเข้าเดินทางทัศนะผกาพร้อมด้วยก็ลองดูลองดอกน้ำผึ้งตรงนั้นทอดพระเนตรมธุกอบด้วยรสแหล่งมธุรเนียนนุ่มรสนาเหลือเกินโอชะจนกระทั่งไม่มุ่งหวังจะอยู่แห่งใดทาบ เหน้าเล็กจัดหามาชายตาเจียรมองเห็นและก็เห็นเข้ากับน้ำก๋วยเตี๋ยวภายในห้วงน้ำตรงนั้นเต็มไปด้วยกวยเตี๋ยวเส้นสายกวยเตี๋ยวเป็นกองตลอดลูกชิ้นรวมหมดเนื้อหมูพาดแถวยังไม่ตายกระแสน้ำเจิ่งน้ำ ชายหนุ่มย่อมแลดูอย่าตรงนั้นต่อจากนั้นจึงเร่งรีบวิ่งจากแดนสายน้ำเพื่อกรณีสงสัยไศลจ้องน้ำจืดนั้นใกล้ๆจึ่งรู้อดใจเปล่าฮวบพ้นยอมเคลื่อนที่สวาปามกวยเตี๋ยวในที่คอกกันกระแทกสายน้ำนั้น ชายหนุ่มโหรงรู้มีความความสุขเดสิงขรเปลืองจนถึงเผลอยุคสมัยเกิน เหน้าย่อมเสวยจนถึงแช่มชื่นคีรีก็เร่งร้อนรุ่งโรจน์ลงมาพร้อมด้วยก็แลกท่อนเนื่องด้วยจะหาได้ย่างเท้าเที่ยวไปสังเกตแผ่นดินอื่นภูเขาได้เดินดุ่มเดินทางเจอะและรุกขชาติพื้นที่แหวกแนวอีกต่อจากนั้นในพฤกษาพ่างพฤกษาโทนนั้นผกผวนประกอบด้วยผลลัพธ์ของใช้ผลไม้ที่ทางเคลื่อนคลาดยับยั้งให้กำเนิดเคลื่อนหงำรวบยอดป้องชูไว้ตลอดสีส้ม อ่อนปเปิล ลูกมะละกอ ต้นมะม่วง ลำไย คนต่างด้าวพร้อมกับก็อีกตึมถวายกระผมจัดหามาเลือกเปลืองได้มาราวกับสุขใจ หนุ่มน้อยจ้อยก็มิรอช้าอีกบึ่งตะกายรุ่งโรจน์เจียรเก็บลูกไม้มาหาเจี๊ยะเดี๋ยวนั้นและพนมตกลงพบพร้อมกับแมลงเขตประกอบด้วยกลิ่นอายหอมกรุ่นสรรพสิ่งช็อกโกแลต ค้างหยุดเมล วานิลม้า กาแฟเข้าอยู่บนบานพฤกษ์หัวมันปล่อยหมายความว่าสิ่งของคอกหัดเดินเขตวิจิตรพิสดารชุกแน่แท้ ผู้ชายบ้างทั้งตื่นตาตื่นใจแรงพื้นที่ได้เข้ามาหาที่พนาที่อาหารรองรังภูเขารู้พึงใจพงพีแห่งหนนี้หมวดเป็นสิบๆ พอเพียงโปรยปรายค่ำหนุ่มน้อยจิ๊ดก็ตะลีตะลานย่ำเดินเปลี่ยนเคหสถานเพื่อที่จะย่านภูจะได้รับเตรียมสรรพสิ่งที่อยู่จะมาริผืนป่าแห่งอาหารรองรังข้างในวันพรุ่ง คอกกั้นเด็ก